Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Ο Μάνος Κοντολέων επιλέγει και προτείνει



Έλληνες συγγραφείς επιλέγουν και μοιράζονται μαζί μας αγαπημένα τους αποσπάσματα από βιβλία παιδικής, εφηβικής ή νεανικής λογοτεχνίας


Ο Μανολίτο είναι ένα αγόρι που αγαπώ πολύ.
Κι αυτός, όμως, πολύ αγαπά κι εμένα…
Όχι, δε μένουμε στο ίδιο σπίτι. Μένουμε όμως στην ίδια γειτονιά… Κι έχουμε ονόματα που μοιάζουν…
Εμένα με λένε  Μανόλο.
Μένουμε, λοιπόν, στην ίδια γειτονιά
 –μια γειτονιά που ακουμπά σ’ ένα ποτάμι.
Εγώ στις όχθες του ποταμού μου αρέσει να περπατώ, κρατώντας ένα μπαστούνι από ξύλο οξιάς κι έχοντας ανάμεσα στα πόδια μου να τρέχει η σκυλίτσα μου
 -τη σκυλίτσα μου, αν κι έχει κάτασπρο τρίχωμα-  τη λένε Νύχτα.
Ο Μανολίτο της έδωσε αυτό το όνομα…
Πότε;…
Ας πούμε, από πέρυσι

Ήταν μια βραδιά που περπατούσα στην όχθη του ποταμού, όταν άκουσα το κλάμα μικρού σκυλιού.
Σταμάτησα να βαδίζω, πήρα να ψάχνω  ανάμεσα στους θάμνους για να βρω το κουτάβι..
Κι έτσι να πως έπεσα πάνω… στην Νύχτα.
Ένα… άσπρο -ναι, άσπρο!- σκυλάκι ήταν.
Τόσο δα μικρό! Ίσα που χώρεσε στην παλάμη μου και το έσφιξα στο στήθος μου και πήρα να πηγαίνω προς το σπίτι μου, να το πλύνω, να το ταΐσω, να το ζεστάνω.
Και ήταν προτού ανοίξω την εξώπορτα που ήρθε και στάθηκε δίπλα μου ένα αγόρι…
«Σήμερα οι γονείς μου κι εγώ ήρθαμε να μείνουμε στη γειτονιά αυτή…  Εμένα με λένε Μανολίτο!» μου συστήθηκε και αμέσως μετά, «Εσένα πως σε λένε;» με ρώτησε.
Του είπα το όνομά μου κι αυτός πρώτα,
«Μανόλο!» είπε και γέλασε και μετά συνέχισε,
«Δηλαδή, το ίδιο σχεδόν όνομα έχουμε» φάνηκε να έχει ενθουσιαστεί κι έπειτα κοίταξε το σκυλάκι,
«Κι αυτό πώς το λένε;» ρώτησε ξανά.
Του απάντησα πως μόλις προ ολίγου το είχα βρει στην όχθη του ποταμού και δεν είχα προλάβει να αποφασίσω ποιο όνομα θα του ταιριάζει.
«Νύχτα, να το πούμε!» μου πρότεινε ο Μανολίτο
«Νύχτα; Μα είναι ολόλευκο!» ξαφνιάστηκα εγώ.
«Ναι, αλλά ήρθε μέσα στη νύχτα να μείνει μαζί μας!»  εξήγησε ο Μανολίτο κι εγώ πρόσεξα εκείνο το ‘μαζί μας’ που είχε πει.
Κι έτσι η σκυλίτσα πήρε το όνομα της και ο Μανολίτο έγινε ο πρώτος φίλος και για μένα και για τη Νύχτα –‘μαζί μας’ δεν είχε πει;
Ε, κι από τότε  –εγώ ο Μανόλο, εκείνος ο Μανολίτο και το σκυλί η Νύχτα- είμαστε συνέχεια μαζί.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Μανόλο & Μανολίτο και… Μανουήλ»

(Μάνος Κοντολέων, Μανόλο & Μανολίτο και… Μανουήλ, εκδόσεις Πατάκη, εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή)

Ο Μάνος Κοντολέων γεννήθηκε στην Αθήνα.
Είναι πεζογράφος.
Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, θέατρο, μικρές ιστορίες και παραμύθια.
Τα περισσότερα από τα βιβλία του έχουν ως κέντρο τους βιώματα της παιδικής ηλικίας.


Ιδέα-επιμέλεια στήλης: Γιώτα Κοτσαύτη 
                 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Για πες μας, πώς σου φάνηκε;