Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Η φωνή της κάμπιας



Μια φορά και έναν καιρό μια κάμπια βρέθηκε στη φωλιά ενός λαγού τη στιγμή που εκείνος έλειπε. Βολεύτηκε καλά και αποφάσισε ότι της άρεσε να μένει εκεί αντί να γυρίζει από δέντρο σε δέντρο.

Κάποια στιγμή ο λαγός ξαναγύρισε στην τρύπα του και είδε ύποπτα ίχνη στην είσοδο.

— Είναι κανένας μέσα; ρώτησε με περιέργεια, αλλά και φόβο.

— Ναι! Είναι αυτός που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες! απάντησε η κάμπια και από τον αντίλαλο της τρύπας η φωνή ακούστηκε εκατό φορές δυνατότερη. Ο λαγός κατατρόμαξε. «Τι μπορώ να κάνω εγώ, ένα αδύναμο πλάσμα, μπροστά σ’ αυτό το θηρίο που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες; Καλύτερα να ζητήσω βοήθεια».

Πάει και βρίσκει τον φίλο του τον τσάκαλο και του διηγείται για το τρομερό τέρας που έχει κάνει κατοχή στη φωλιά του.

Ο τσάκαλος πλησίασε στη φωλιά και ρώτησε:

— Ποιος έχει κάνει κατοχή στη φωλιά του φίλου μου του λαγού;

— Αυτός που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες! απάντησε η δυνατή φωνή.

Ο τσάκαλος κατατρόμαξε: «Τι μπορώ να κάνω εγώ, ένα αδύναμο πλάσμα, μπροστά σ’ αυτό το θηρίο που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες;».

Ο λαγός έφερε στην είσοδο της τρύπας του τη φίλη του τη λεοπάρδαλη. Αυτή ρώτησε:

— Ποιος έχει κάνει κατοχή στη φωλιά του φίλου μου του λαγού;

Πήρε την ίδια απάντηση και έδωσε κι αυτή την ίδια δικαιολογία:

«Τι μπορώ να κάνω εγώ μπροστά σ’ αυτό το θηρίο που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες;».

Ο λαγός κάλεσε ένα ένα τα περισσότερα ζώα του δάσους. Μόλις όμως άκουγαν την τρομερή φωνή που πολλαπλασιαζόταν από τον αντίλαλο, προτιμούσαν να φύγουν.

Εκείνη τη στιγμή περνούσε από εκεί ένας βάτραχος και ζήτησε να μάθει τι συμβαίνει.

Ο βάτραχος έχει φωνή αναλογικά πολλές φορές δυνατότερη από το σώμα του. Έβαλε λοιπόν το στόμα του στην τρύπα της φωλιάς και ρώτησε όσο πιο δυνατά μπορούσε:

— Ποιος έχει κάνει κατοχή στη φωλιά του φίλου μου του λαγού;

Ο αντίλαλος πολλαπλασίασε τη φωνή του και έκανε τα τοιχώματα της τρύπας να τρέμουν:

— Αυτός που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει ελέφαντες! ακούστηκε διστακτική αυτή τη φορά η φωνή από μέσα. Εσύ ποιος είσαι;

— Εγώ είμαι αυτός που συντρίβει αυτόν που συντρίβει ρινόκερους και λιώνει αυτόν που λιώνει ελέφαντες!

— Ωχ!, έκανε η κάμπια. Τι μπορώ να κάνω εγώ, μια μικρή κάμπια, μπροστά σε ένα τόσο τρομερό θηρίο; Και προσπάθησε να ξεγλιστρήσει απαρατήρητη από την τρύπα. Τα άλλα ζώα όμως την είδαν και δεν πίστευαν στα μάτια τους.

— Στην πραγματικότητα δεν μου άρεσε ιδιαίτερα αυτή η υγρή τρύπα που έχει για σπίτι ο λαγός. Κι αυτός ο αντίλαλος είχε αρχίσει να μου δίνει στα νεύρα! είπε για να σώσει τα προσχήματα.

(Μαασάι Ανατολικής Αφρικής)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΓΓΟΥΤΑΣ, Η Σοφία των Λαών, εκδόσεις Σαΐτα.


Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Τη σημερινή εικόνα έκανε η Χρυσάνθη Σιώτη.


Γεννήθηκα στη Σέρρες, μεγάλωσα σε χωριό, κοντά στην ησυχία και την ομορφιά της φύσης. Σπούδασα Φυσιοθεραπεία στη Θεσσαλονίκη. Είχα την έφεση προς τη ζωγραφική με την οποία ασχολήθηκα σοβαρά μετά τις σπουδές μου. Αγαπώ όλες τις μορφές τέχνης, διαβάζω λογοτεχνία, ποίηση, ακούω μουσική, ιδιαίτερα εκφράζομαι με τη ζωγραφική και τα χρώματα. Μαθήτευσα σε εργαστήρια Σχεδίου και Ζωγραφικής αλλά κυρίως είμαι αυτοδίδακτη, προσπάθησα να βρω το δικό μου τρόπο έκφρασης. Έχω πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Με έχει συγκινήσει ιδιαίτερα το παραμύθι που μου μου έδωσε την ευκαιρία να το ζωντανέψω με χρώματα κι αυτό ενθουσιάζει τα παιδιά αλλά και τους μεγάλους που συνεχίζουν να είναι παιδιά. Έχω μελετήσει ιστορία της Τέχνης, θαυμάζω πολύ την τέχνη της Κλασικής Ελλάδας αλλά και την τέχνη της Αναγέννησης, για το σκοπό αυτό  έχω ταξιδέψει στην Ιταλία. Ενδιαφέρομαι για τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Αγαπώ την ορειβασία και την ποδηλασία.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:





Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Για πες μας, πώς σου φάνηκε;