Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Τα παράθυρα


Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νά ’βρω τα παράθυρα. — Όταν ανοίξει
ένα παράθυρο θα ’ναι παρηγορία. —
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τά ’βρω. Και καλύτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θα ’ναι μια νέα τυραννία.
Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Κάθε βδομάδα η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε ο Αργύρης Ευαγγελούλης.


Ο Αργύρης Ευαγγελούλης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1992. Το 2015 έλαβε το πτυχίο του στην Κλασική Φιλολογία από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενώ έχει παρακολουθήσει και τον κύκλο σεμιναρίων και μαθημάτων ειδίκευσης Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του οικείου Τομέα. Τον Μάρτιο του 2015 συμμετείχε στο Σεμινάριο Δημιουργικής Γραφής που διοργάνωσε η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Π.Ι. με εισηγητή τον συγγραφέα Μ. Σπέγγο. Ασχολείται κυρίως με την ποίηση. Ενδιαφέρεται επίσης για τα εικαστικά και την πολιτισμική θεωρία. Τρία πεζά του συμπεριλαμβάνονται στον συλλογικό τόμο Ιστορίες Συλλογικής Γραφής... και Τρέλας (Gutenberg, 2016). Τον Μάιο του 2017, συμμετείχε στο “Art for change”, an art festival  (Διοργάνωση: musicartmagazine.com, Πολυχώρος τέχνης Faust). Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, συμμετείχε στο “Art for change vol. II” (Διοργάνωση: musicartmagazine.com, Old City co). Παράλληλα δουλειά του στην ποίηση, το πεζό και τα εικαστικά έχει δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά και έντυπα περιοδικά. Μιλά ελληνικά και αγγλικά.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:



Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Η πλαστελίνη


Κοίτα εγώ εδώ πώς πλάθω, έλα, φίλε, να σου μάθω,
τέλειο γλυπτό θα γίνει η δική μου πλαστελίνη.

Πρώτα φτιάχνω ένα χεράκι κι ύστερα το ποδαράκι,
ώμους και ποπό και μέση, είμαι σίγουρος, σ’ αρέσει.

Τώρα συνεχίζω πάλι, όμορφο φτιάχνω κεφάλι,
ύστερα τ’ άλλο χεράκι και μετά το ποδαράκι.

Το γλυπτό ψηλά σηκώνω, το κοιτώ και καμαρώνω,
λεπτομέρεια θα βάλω και εκφράσεις δίχως άλλο.

Το γλυπτό μου θα το ντύσω κι όμορφα θα το στολίσω∙
πρώτα του φοράω καπέλο, μοιάζει μανεκέν, μοντέλο.

Έτοιμο έχω κουστουμάκι, παντελόνι και σακάκι,
μια γραβάτα, δυο καλτσάκια και γυαλιστερά γοβάκια.

Τέλειο γλυπτό έχει γίνει η δική μου πλαστελίνη,
κι όλοι όσοι το θωρούνε δυνατά χειροκροτούνε.

ΜΑΝΟΛΗΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΗΣ

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε η Βασιλική Γιούπα.


Είμαι η Βασιλική Γιούπα και γεννήθηκα στην Καστοριά στις 19/05/2006. Τώρα ζω στο Νεστόριο, ένα όμορφο χωριό του νομού Καστοριάς. Είμαι μαθήτρια της Στ΄ τάξης. Στον ελεύθερό μου χρόνο μου αρέσει να ζωγραφίζω και ανήκω στην ομάδα Handball της Καστοριάς.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:



Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

H μάγισσα και ο κοκκινολαίμης


Μια φορά κι έναν καιρό
σ’ ένα μέρος μακρινό
γεννήθηκε από ένα μικροσκοπικό αυγό
ένα πουλί κοκκινωπό.
‘Ήταν μικρό και πολύ γλυκό… ο κοκκινολαίμης!
Ζούσε με τον μπαμπά και τη μαμά του
Και τα δυο αδέλφια του στη μικρή φωλιά του.

Καθώς μεγάλωνε και μεγάλωνε, μάθαινε πολλά πράγματα, μα έπρεπε να μάθει και το πιο σημαντικό. Να μάθει να πετά! Οι γονείς του, του έδειξαν πολλούς τρόπους, μα το μικρό πουλάκι δεν έλεγε να μάθει. Πέρασε μια μέρα, πέρασαν δύο, τρεις, τίποτα… Σιγά σιγά τα δύο αδέλφια του πέταξαν και αυτά και άρχισαν να τον κοροϊδεύουν.

Οι γονείς μπήκαν σε σκέψεις. «Μα τι να κάνουμε»; συλλογίζονταν. «Εγώ τη δεύτερη κιόλας μέρα» είπε γενναία ο μπαμπάς «έμαθα να πετώ και όχι μόνον αυτό, μπορούσα να πετάξω και ανάποδα». «Εγώ πάλι» είπε με τη σειρά της η μαμά «την τρίτη μέρα είχα μάθει όλα τα κόλπα των γονιών μου, μέχρι και το σβουριχτό πέταγμα»!

«Θυμάσαι εκείνη την κυρία που σώσαμε από το δηλητηριώδες φίδι;» είπε ο μπαμπάς! «Είχε πει για να μας ευχαριστήσει, ότι αν ποτέ χρειαστούμε βοήθεια, να πούμε μαζί ζούλουμπα, τούλουμα, τάρλιτι, ζάμπιντι! Χρειαζόμαστε οπωσδήποτε τη βοήθειά της. Ας την καλέσουμε!»

«Ζούλουμπα, τούλουμπα, τάρλιτι, ζάμπιτι!»

Και ωωωπ! Μέσα σε ροζ και μπλε καπνούς, χρυσή και ασημένια χρυσόσκονη εμφανίστηκε μια άσχημη, γρια γυναίκα που όμως είχε καλή και χρυσή καρδιά. 

«Ωχχχ πιάστηκα! Πώς βρέθηκα εδώ»; είπε τρομαγμένη!

«Μας θυμάσαι; Είμαστε αυτοί που σε έσωσαν από το φίδι»! είπαν οι δύο ανήσυχοι γονείς.

«Και βέβαια σας θυμάμαι. Είστε τα δύο καλά πουλάκια… κι εμένα τι με θέλετε και με καλέσατε;»

«Να, έχουμε έναν μικρό γιο και δυσκολεύεται να πετάξει. Ό,τι και αν κάναμε δεν τον έχει βοηθήσει.»

«Αχ το καημένο! Μη φοβάστε, με το μαγικό μου ραβδί θα τον κάνω απ’ τη χαρά του να πετάει και όχι μόνο…»

«Αλήθεια μπορείς να το κάνεις αυτό;»

«Αλήθεια, να δείτε τώρα…Ζάπλιτι, τάρλιτι, κόσκινι, ζο κάνε να πετάξει το πουλάκι το μικρό!»

Αμέσως ο μικρός κοκκινολαίμης πέταξε. Οι γονείς του και ο ίδιος χάρηκαν πολύ. Ευχαρίστησαν τη μάγισσα για την καλή της πράξη και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

ΣΤΕΛΛΑ ΜΑΡΑΒΕΛΑΚΗ

μαθήτρια της Ε΄τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Σάμου

Το κείμενο γράφτηκε για τις «Παραμυθοδρομίες», με αφορμή την καρτέλα της μάγισσας και του κοκκινολαίμη.

Περισσότερα εδώ:






Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Ο φιλάργυρος


Ένας φιλάργυρος, μετά από πολλά χρόνια δουλειάς, είχε κατορθώσει να μαζέψει πολλά χρήματα. 

Πήγε λοιπόν και αγόρασε ένα κομμάτι χρυσάφι και το έθαψε στον κήπο του σπιτιού του. Κάθε βράδυ το ξέθαβε για να το δει, να το χαϊδέψει και να το καμαρώσει. Ύστερα το έθαβε πάλι στο ίδιο μέρος.

Μετά από καιρό, κάποιος που είχε προβληματιστεί από την παράξενη συμπεριφορά του, τον παρακολούθησε και είδε τι ακριβώς συνέβαινε. Μια στιγμή λοιπόν που έλειπε ο φιλάργυρος, έσκαψε και έκλεψε τον θησαυρό.

Όταν το βράδυ ο τσιγκούνης πήγε να ξαναδεί το χρυσάφι του, παρατήρησε ότι του το είχαν κλέψει κι έπεσε να πεθάνει από τη στενοχώρια του.

Ένας γείτονας που έμαθε τι συνέβη του είπε ήρεμα:

— Δεν χρειάζεται να στενοχωριέσαι τόσο πολύ. Πάρε μια πέτρα, φαντάσου ότι είναι χρυσάφι και θάψε την στο ίδιο σημείο. Θα είναι σαν να έχεις θάψει χρυσάφι, μια και ούτε εκείνο το χρησιμοποιούσες καθόλου.

(Ελλάδα)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΓΓΟΥΤΑΣ, Η Σοφία των Λαών, εκδόσεις Σαΐτα.


Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε ο Γιώργος Λιούσιας.


Με λένε Γιώργο, είμαι 23 και είμαι από τη Λάρισα.

Τον Ιούλιο που μας πέρασε τελείωσα τη σχολή Vellios School of Art, τον κλάδο της Γραφιστικής και από τότε εργάζομαι σε ένα Δημιουργικό Γραφείο. Ωστόσο τον ελεύθερο χρόνο μου προσπαθώ να τον γεμίζω με πράγματα που μου αρέσουν πολύ. Ένα από αυτά είναι η εικονογράφηση και, πιο συγκεκριμένα, διάφοροι πειραματισμοί μου: να ενώσω τη νερομπογιά και την ξυλομπογιά με digital προγράμματα όπως Photoshop και το Illustrator. Λατρεύω τα παραμύθια και μου αρέσει πάρα πολύ να φτιάχνω ιστορίες, είτε δικές μου είτε βασισμένες σε ήδη υπάρχον παραμύθι. Επίσης ασχολούμαι ερασιτεχνικά με το animation. Θα ήθελα στο μέλλον να μπορώ να φτιάχνω δικές μου ιστορίες και αργότερα να τους δίνω ζωή.

Εδώ μπορείτε να δείτε κάποιες από τις δουλειές μου ( Project σχολής )

Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook: