Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2019

Μια ιστορία του αναγνωστικού



Ήταν κάποτε δύο άνθρωποι. Δύο χρονών δέρνονταν με τα χέρια.
Δώδεκα χρονών δέρνονταν με ραβδιά και πετούσαν πέτρες.
Είκοσι δύο χρονών χτυπιόντουσαν με ντουφέκια.
Σαράντα δύο χρονών έριχναν βόμβες.
Εξήντα δύο χρονών έπαθαν μόλυνση.
Ογδόντα δύο χρονών πέθαναν. Θάβονται ο ένας δίπλα στον άλλο.
Όταν μετά από εκατό χρόνια ένα σκουλήκι πέσασε τρώγοντας από τα δύο μνήματα, καθόλου δεν αντιλήφθηκε ότι εδώ είχαν ταφεί δύο διαφορετικοί άνθρωποι. Ήταν η ίδια γη. Παντού η ίδια γη.

ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΜΠΟΡΧΕΡΤ
Από το βιβλίο "Μεγάλοι συγγραφείς γράφουν τις πιο μικρές ιστορίες του κόσμου", εκδόσεις γνώση, μετάφραση Αντώνης Μπίκος

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Για πες μας, πώς σου φάνηκε;