Σάββατο 2 Απριλίου 2022

Μήνυμα-αφίσα ΙΒΒΥ 2022

 


Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.
Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό

και σε καλεί σε κόσμους που δεν θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.
Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.
Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.
Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.
Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν,

τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.
Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.
Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

 

Ευχαριστώ πολύ!



Το μήνυμα έγραψε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Richard Van Camp.


Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.

Τη μετάφραση του μηνύματος στα ελληνικά έκανε η Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου.

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.

Το 2022 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά.

Σε όλες τις χώρες, τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή ημέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα. Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παροτρύνει τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις Εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

 

 

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2022

67ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ & ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ 2022



67ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ & ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ 2022


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

 

Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 67ο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή και εικονογράφηση βιβλίων για παιδιά και νέους. 

Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική πραγματικότητα. 

Οι κατηγορίες στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν οι υποψήφιοι/ες, είναι οι ακόλουθες: 

 

1. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΨΥΧΟΓΙΟΣ, 300ευρώ. 

Μυθιστόρημα με ελεύθερο θέμα για παιδιά 9-11 ετών (10.000 λέξεις) 

(Τα κείμενα μπορούν να είναι κοινωνικά, ρεαλιστικά, φανταστικά, με ιστορικό ή/και σύγχρονο φόντο, αλλά δεν μπορούν να είναι λαϊκότροπα ή να έχουν κλασικό παραμυθένιο ύφος.)

 

2. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΕΔΡΟΣ, 300ευρώ.

Ιστορία Μυστηρίου για παιδιά 8-12 ετών (8.000-10.000 λέξεις)

 

3. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, 200ευρώ σε βιβλία.

Μυθιστόρημα εφηβικό για παιδιά Γυμνασίου ή Λυκείου ετών 14+ (30.000 έως 35.000 λέξεις)

 

4. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΙΝΩΑΣ, 200ευρώ σε βιβλία.

Ιστορία βραχείας φόρμας για παιδιά 3-6 ετών (1.200 λέξεις)

(Σύντομη ιστορία με ρεαλιστικό θέμα εμπνευσμένη από την καθημερινότητα των παιδιών αυτής της ηλικίας)

 

5. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 300ευρώ σε βιβλία.

Παραμύθι για παιδιά 4-7 ετών με θεματικό άξονα: ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ (800 – 1.500 λέξεις)

(Παραμύθι που να διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή. Μπορούν να υπάρχουν μαγικά/φανταστικά στοιχεία, που οι χαρακτήρες τα αντιλαμβάνονται ως μέρος της πραγματικότητας. [Μαγικός ρεαλισμός])

 

6. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΣΑΪΤΗΣ, 200 ευρώ σε βιβλία  

Ιστορία εμπνευσμένη από τη σχολική ζωή, για παιδιά 6-9 ετών (2.000 λέξεις)

(Φιλία, συνεργασία, σχολικός εκφοβισμός, χαμηλές σχολικές επιδόσεις, καθαριότητα-κανόνες υγιεινής, αποδοχή διαφορετικότητας, υγιής ανταγωνισμός κλπ.)

 

7. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΓΡΑΦΗΜΑ - ΤΣΑΧΟΥΡΙΔΗΣ, 200 ευρώ σε βιβλία  

Ιστορίες του παππού Πύργου, για παιδιά 6-9 ετών (2.000 λέξεις)

(Ο τίτλος έχει ως σημείο αναφοράς τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης. Τα κείμενα μπορούν να είναι εμπνευσμένα από τοπικές-λαογραφικές παραδόσεις, σε σχέση με μνημεία, κάστρα, ακροπόλεις, αρχαιολογικούς χώρους και παραδοσιακούς οικισμούς.)

8. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 200ευρώ σε βιβλία.

Λογοτεχνικό βιβλίο γνώσεων* βραχείας φόρμας, για παιδιά 5-7 ετών (1.000-2.500 λέξεις)

 

9. Βραβείο Εκδ. Οίκου ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 200ευρώ σε βιβλία.

Λογοτεχνικό βιβλίο γνώσεων* εκτενούς φόρμας, για παιδιά 9-11 ετών (8.000-12.000 λέξεις)

[*Διευκρινίζουμε ότι στις κατηγορίες 7 και 8 εντάσσονται κείμενα τα οποία, μέσω μυθοπλασίας, παρέχουν πληροφορίες και γνώσεις σε πεδία όπως: ιστορία, επιστήμη - τεχνολογία, φυσική, χημεία, αστρονομία, περιβάλλον.]

 

10. Βραβείο Ελένης Κοτίνη-Τσιάλτα,  250 ευρώ.

Διήγημα για μεγάλα παιδιά και νέους με θέμα για το 2022 «Πέρασε…» (2.000 έως 4.000 λέξεις)

[Το Διήγημα, είναι αφήγημα μικρότερο από τη Νουβέλα. Καθώς είναι λιτό στην πλοκή και στην έκφραση αλλά πυκνό στη δομή και στα νοήματα, δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα για έναν ήρωα ή ένα γεγονός. Ανοίγονται αρκετές προοπτικές ανάπτυξης, όπως: Πέρασε τις εξετάσεις / Πέρασε, είσαι καλοδεχούμενος… / Πάει, πέρασε πιά… / Πέρασε η ευκαιρία, ο χρόνος, το τραίνο, η μπόρα / Πέρασε η ιδέα από το μυαλό και πολλά ακόμα που θα δώσουν έμπνευση στους διαγωνιζόμενους.]

 

11. Βραβείο Ιεράς Μητροπόλεως Ν. Σμύρνης, 300ευρώ. 

Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού» για μεγάλα παιδιά και νέους (20.000 λέξεις)

 

12. Βραβείο Χρυσούλας Μουρατίδου, εις μνήμην Χρυσαυγής Μικροπούλου-Μουρατίδου, 200 ευρώ. 

Μυθιστόρημα με θέμα «Αλησμόνητες Πατρίδες του Ποντιακού Ελληνισμού» για μεγάλα παιδιά και νέους (20.000 λέξεις)

 

13. Βραβείο Ελένης Μαυρουλίδου-Δάβαρη εις μνήμην Λούλας και Ηλία Μαυρουλίδη και Λιλής Γιαννέτσου, 250ευρώ. 

Ποίηση (Συλλογή 25 ποιημάτων για παιδιά προσχολικής ηλικίας ή δημοτικού)

 

14. Βραβείο  Εικονογράφησης, Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς

Οι συμμετέχοντες πρέπει να αποστείλουν πέντε πρωτότυπες απεικονίσεις (σταθερό αριθμό), αδημοσίευτες, ασπρόμαυρες ή έγχρωμες, που παράγονται με οποιαδήποτε τεχνική, συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής τεχνικής (αποστολή των εκτυπώσεων σε περίπτωση μικτής τεχνικής [αναλογική και ψηφιακή] ή ψηφιακά μέσα). 

Τα έργα που έχουν υποβληθεί σε προηγούμενο Διαγωνισμό δεν μπορούν να εισαχθούν ξανά. 

Οι εικονογραφήσεις πρέπει να βασίζονται στο ίδιο θέμα και να αριθμούνται από 1 έως 5 με την επιθυμητή σειρά. Ο αριθμός των εικόνων (5) είναι υποχρεωτικός. Οι υποβολές οποιουδήποτε άλλου αριθμού έργων θα απορριφθούν.

Κείμενα δεν γίνονται δεκτά, αν δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ίδιων των εικονογραφήσεων. 

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ: Οι εικονογραφήσεις (δηλ. το μέγεθος του φύλλου) δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις ακόλουθες διαστάσεις: 32 x 42 cm (ή 42 x 32 cm).

Οι εικονογραφήσεις σε μεγαλύτερες μορφές δεν θα ληφθούν υπόψη. Οι εικονογραφήσεις πρέπει να είναι σε χαρτί ή σε εύκαμπτη σανίδα, μέγιστο πάχος 2mm (για λόγους διαχωρισμού σαρωτών). 

ΕΠΙΣΗΣ:

Όλα τα έργα πρέπει να συνοδεύονται από κλειστό φάκελο που φέρει όνομα, διεύθυνση, email και τηλέφωνο του εικονογράφου, σύμφωνα με τον όρο 1 του παρόντος.

Στη συγκεκριμένη κατηγορία, οι συμμετέχοντες αποστέλλουν την πρωτότυπη σειρά των 5 απεικονίσεων μαζί με μονάδα δίσκου αποθήκευσης (CD/DVD) στην οποία αυτές πρέπει να περιλαμβάνονται.

Επιπλέον για την συγκεκριμένη κατηγορία, έξω από τον φάκελο με τα στοιχεία τους, καλούνται οι συμμετέχοντες να αναφέρουν εάν επιθυμούν τα πραγματικά τους στοιχεία να ανοιχτούν πριν από την Τελετή Απονομής διακρίσεων του Διαγωνισμού, καθώς τα έργα ενδέχεται να εκτίθενται στην Τελετή Απονομής (επώνυμα ή ανώνυμα).

Κάθε εικονογράφος που θα επιλεγεί από την επιτροπή θα λάβει δύο σελίδες στον ετήσιο κατάλογο ή πόστερ ή ημερολόγιο για την αναπαραγωγή όλων ή μερικών από τις εικονογραφήσεις  καθώς και χώρου για βιογραφικά σημειώματα - κατά την κρίση της Επιτροπής της ΓΛΣ. 

15. Βραβείο Αγγελικής Βαρελλά, 200ευρώ σε βιβλία. 

Μαθητικό περιοδικό ή εφημερίδα (η εφημερίδα να εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2020-2021) μαθητών Α/θμιας εκπαίδευσης. 

 

16. Βραβείο Αγγελικής Βαρελλά, 200ευρώ σε βιβλία. 

Μαθητικό περιοδικό ή εφημερίδα (η εφημερίδα να εμφανίζει περιοδικότητα στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2020-2021) μαθητών Β/θμιας εκπαίδευσης. 

 

17. Βραβείο Ζαχαρούλας Καραβά, 200ευρώ σε βιβλία.

Πρόγραμμα σχολικών δραστηριοτήτων συναφές με τη λογοτεχνία και τη δημιουργική γραφή, για μαθητές Α/θμιας εκπαίδευσης, που εκπονήθηκε κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2020-2021, από σχολείο ή δίκτυο σχολείων Α/θμιας εκπαίδευσης, βιβλιοθήκη, άλλο φορέα ή φυσικό πρόσωπο.

 

18Τιμητικό Βραβείο «Τατιάνα Σταύρου» από τη Γ.Λ.Σ., σε Συγγραφέα για το σύνολο του έργου του/της, κατόπιν απόφασης του Δ.Σ.

 

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ 

 

1. Τα έργα υποβάλλονται σε ΠΕΝΤΕ αντίτυπα με ψευδώνυμο μίας λέξης.

Μαζί με κάθε σετ πέντε αντιτύπων το έργο αποστέλλεται και σε μονάδα δίσκου αποθήκευσης (CD/DVD) σε επεξεργάσιμη μορφή word (όχι pdf, όχι κλειδωμένο) 

Τα κείμενα πρέπει να έχουν:

Γραμματοσειρά: Times New Roman

Μέγεθος γραμματοσειράς: 12

Διάστιχο: 1.5 

Περιθώρια: αριστερό/δεξί: 3 - άνω/κάτω: 2.5

 

Στα στοιχεία του αποστολέα, πρέπει να αναγράφεται: 

Το ψευδώνυμο, ο τίτλος του έργο και ο αριθμός της κατηγορίας στην οποία το αποστέλλετε 

 

π.χ.:

Μαρουλίτσα

Μια περιπέτεια στο φεγγάρι

5Βραβείο Εκδ. Οίκου ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ  

 

και τίποτε άλλο.

 

Σε εσωτερικό, μικρότερο, σφραγισμένο φάκελο, τυπώνονται σε μία σελίδα, διπλωμένη ούτως ώστε τα στοιχεία να μην είναι ευδιάκριτα, το πραγματικά στοιχεία (πλήρες ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο, email και ταχυδρομική διεύθυνση) καθώς και τα στοιχεία της συμμετοχής (όπως αναφέρονται στα στοιχεία αποστολέα . 

Έξω από τον σφραγισμένο αυτό φάκελο, να αναγράφονται ξανά τα «στοιχεία αποστολέα» όπως αναφέρονται παραπάνω.

 

Όλα τα αντίτυπα, μαζί με τη μονάδα δίσκου και τον φάκελο πραγματικών στοιχείων στέλνονται σε ΕΝΑΝ φάκελο – δεν χρειάζονται πολλαπλές αποστολές.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ

 

- Τα έργα που θα σταλούν χωρίς να τηρούν έστω και έναν από τους παραπάνω όρους της προκήρυξης ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ (π.χ. αναγραφή ονόματος ή διεύθυνσης, λιγότερα από 5 αντίτυπα, εκπρόθεσμη αποστολή, κλπ)

- Προσοχή στον ζητούμενο αριθμό λέξεων.

- Τα έργα που είναι εκτός κατηγορίας ή δεν αναγράφεται η κατηγορία στην οποία ανήκουν ή παραβαίνουν τα ζητούμενα όρια λέξεων, δεν κρίνονται.

- Κάθε διαγωνιζόμενος έχει δικαίωμα συμμετοχής σε όσες κατηγορίες επιθυμεί αλλά με μία ξεχωριστή συμμετοχή ανά κατηγορία, με ξεχωριστό ψευδώνυμο ανά κατηγορία, τίτλο, και φάκελο αποστολής. (Για τη συμμετοχή σας, παρακαλούμε λάβετε υπόψιν τον όρο 3 του παρόντος). 

Κάθε έργο υποβάλλεται σε μία μόνο κατηγορία.

- Έργα που έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν και έχουν κριθεί, δεν μπορούν να συμμετέχουν εκ νέου.

 

Η Γ.Λ.Σ. δε φέρει καμία ευθύνη εάν σε περίπτωση διαφορετικού τρόπου αποστολής χαθούν αντίτυπα ή/και αναγκαστεί να ακυρώσει συμμετοχές με την παραλαβή.

 

Οι φάκελοι δεν ανοίγονται παρά μόνο σε περίπτωση διάκρισης του διαγωνιζομένου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες παραμένουν άγνωστοι.

Κατ’ εξαίρεση τα σχολεία, λόγω του μεγέθους και της ιδιομορφίας του υλικού τους, μπορούν να στείλουν τα έργα τους και σε ηλεκτρονική μορφή [memory stick ή DVD] αλλά επίσης σε πέντε αντίτυπα). 

[Οι εικονογράφοι θα ακολουθήσουν τους όρους που αναφέρονται στην κατηγορία].

 

2. Οι βραβευθέντες υποχρεούνται να δώσουν για έκδοση το έργο τους στον εκδοτικό οίκο που αθλοθέτησε το βραβείο. Σε περίπτωση που για κάποιον λόγο δεν το εκδόσει ο αθλοθέτης σε εύλογο χρονικό διάστημα 2 ετών, ο βραβευμένος αποδεσμεύεται. 

Οι υπόλοιπες διακρίσεις δεν υποχρεούνται σε έκδοση – παρά μόνον εάν ο εκδότης και ο δημιουργός συμφωνήσουν ανάλογα.

 

3Αποκλείονται από τον διαγωνισμό όσοι έχουν ήδη διακριθεί τρεις φορές από την Γ.Λ.Σ. καθώς και εκείνοι που διακρίθηκαν για το ίδιο κείμενο σε άλλο διαγωνισμό στην Ελλάδα ή στην Κύπρο. 

 

4. Τρία αντίτυπα των βραβευμένων βιβλίων, όταν εκδοθούν, πρέπει να στέλνονται στη Γ.Λ.Σ. για το αρχείο της. 

 

5.  ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ, να μην έχουν δημοσιευτεί, προβληθεί ή παρουσιαστεί με οποιοδήποτε τρόπο, σε οποιοδήποτε μέσο ή διαγωνισμό, οπουδήποτε.

 

6.  Ως «διάκριση» ορίζονται: το βραβείο, ο έπαινος, η εύφημος μνεία.

 

7. Η «Συντροφιά» επιφυλάσσεται να αποσύρει τη διάκριση ενός έργου, αν μετά την έκδοσή του διαπιστωθούν προσθήκες ή τροποποιήσεις που (σύμφωνα με τα κριτήρια της επιτροπής), δεν θα την είχαν οδηγήσει στην βράβευση αυτή. Συχνά η Γ.Λ.Σ. συνοδεύει τις διακρίσεις της, με ορισμένες συμβουλές για μικρές τροποποιήσεις προς όφελος του κειμένου. Αυτονόητο είναι πως δεν αναφερόμαστε στις εν λόγω υποδείξεις. 

 

8. Μετά το πέρας της επιλογής των διακριθέντων, τόσο τα υποψήφια έργα όσο και οι φάκελοι με τα πραγματικά στοιχεία των μη διακριθέντων, καταστρέφονται. Η Γ.Λ.Σ. δεν υποχρεούται σε επιστροφή υποψήφιων έργων σε καμία κατηγορία.

 

ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΓΩΝ 

 

Από 22 Αυγούστου έως και 10 Σεπτεμβρίου 2022 (σφραγίδα ταχυδρομείου). (Εξαιρούνται τα σχολεία που έχουν δικαίωμα υποβολής έως 27 Οκτωβρίου 2022)

Τα έργα να στέλνονται με απλό ταχυδρομείο

Συστημένα και κούριερ ΔΕΝ παραλαμβάνονται. 

 

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ: 

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ 

Μπουμπουλίνας 28

10682 Αθήνα

 

Τα έργα που θα έχουν παραληφθεί θα αναρτηθούν στο blog της Γ.Λ.Σ. (http://womensliteraryteam.blogspot.gr/) στις αρχές Οκτωβρίου 2022, ενώ το σύνολο συμμετοχών των κατηγοριών 15, 16 και 17 θα αναρτηθούν εντός Νοεμβρίου.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δουν αν έχουμε παραλάβει και καταγράψει το έργο τους και στην αντίθετη περίπτωση να μας ενημερώσουν το πολύ εντός 5 ημερών από την ανάρτησή τους – (για τις κατηγορίες 15, 16 και 17 εντός Νοεμβρίου και εντός 5 ημερών από την ανάρτησή τους αντίστοιχα).

Πέραν αυτής της ημερομηνίας η Γ.Λ.Σ. αποποιείται οποιαδήποτε ευθύνη για λάθη ή παραλείψεις στα παραληφθέντα έργα.

 

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν ΜΟΝΟ στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση womensliteraryteam@gmail.com με ηλεκτρονική διεύθυνση που ΔΕΝ αποκαλύπτει τα πραγματικά τους στοιχεία (εκτός των κατηγοριών 15, 16 και 17 που δεν υπόκεινται στην ανωνυμία)

 

Η απονομή των διακρίσεων θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2022 και λεπτομερής ενημέρωση θα αναρτηθεί στο blog και στα κοινωνικά δίκτυα της Συντροφιάς εγκαίρως.

 

Μετά την Τελετή Απονομής τα σχόλια για τα συμμετέχοντα έργα (με τα ψευδώνυμά τους) θα αναρτηθούν στο blog και στα κοινωνικά δίκτυα της Γ.Λ.Σ. και με την κατάθεση των έργων τους οι δημιουργοί συμφωνούν με την δημοσιοποίηση αυτή.

 

Ο διαγωνισμός (εκτός των κατηγοριών σχολείων και σχολικών δραστηριοτήτων) απευθύνεται σε ΕΝΗΛΙΚΕΣ που γράφουν για παιδιά και νέους, και ΟΧΙ σε παιδιά και νέους κάτω των 18 ετών.

 

Δεν έχουν δικαίωμα υποβολής έργων οι αθλοθέτες, τα μέλη του Δ.Σ. τα μέλη των επιτροπών, και οι συγγενείς αυτών έως και 3ου βαθμού.

 

Παρακαλούμε να τηρείται αυστηρά ο όρος της ανωνυμίας καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. (Εξαιρούνται οι κατηγορίες σχολείων και σχολικών δραστηριοτήτων.)

 

Καλή επιτυχία.

Ευχαριστούμε,

Το Διοικητικό Συμβούλιο.


http://womensliteraryteam.blogspot.com/2022/03/2022.html

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022

Το κυπαρίσσι του Μυστρά

 


Κοντά στον Μυστρά, σε μια ψηλή θέση που έχει από κάτω όλο τον κάμπο της Σπάρτης, ήταν ένα μεγάλο κυπαρίσσι, το μεγαλύτερο κυπαρίσσι του κόσμου. Τώρα δεν υπάρχει πλέον. Είναι λίγα χρόνια που κάποιος κακός άνθρωπος είχε ανάψει φωτιά εκεί κοντά και δεν επρόσεξε, κι άναψε το κυπαρίσσι και κάηκε.

Αυτό το κυπαρίσσι έχει την ιστορία του. Επί τουρκοκρατίας ένας πασάς πήγε σ’ αυτή τη θέση να διασκεδάσει. Έβαλε και του ‘ψησαν ένα σφαχτό, και κάθισε κι έφαγε. Είχε μαζί του κι έναν βοσκό, ένα νέο παλικάρι χριστιανόπουλο, και τον υπηρετούσε. Για μια στιγμή το παιδί έριξε τη ματιά του και παρατήρησε κείνο το ωραίο θέαμα, τον κάμπο με τις πρασινάδες και τ’ άφθονα νερά και τα βουνά γύρω, το ‘πιασε το παράπονο κι αναστέναξε. Το είδε ο πασάς και το ρωτά:

«Μωρέ Ρωμιέ, τι έχεις κι αναστενάζεις;»

«Τι να ‘χω πασά μου» του λέει «συλλογίζομαι πως όλα αυτά τα μέρη ήταν δικά μας μια φορά και μας τα πήρατε, μα το λένε τα χαρτιά μας, κι έχω την ελπίδα μου στον Θεό πως με καιρό πάλι δικά μας θα γίνουν.»

Ο πασάς θύμωσε.

«Μωρέ, τι τσαμπουνάς αυτού;» του λέει κι αρπάζει την ξύλινα σούβλα που είχαν ψήσει το αρνί και την καρφώνει στη γη. «Να, το βλέπεις αυτό;» λέει. «Αν αυτό το ξερό παλούκι βγάλει κλαριά, τότε να ‘χετε ελπίδα πως θα ξαναπάρετε πίσω αυτά τα μέρη.»

Την άλλη μέρα η σούβλα ρίζωσε στη γη και ξαναβλάστησε και φούντωσε και θέριεψε κι έγινε το περήφανο κυπαρίσσι που γνωρίσαμε. Κι επειδή ο πασάς έχωσε τη σούβλα στη γη απ’ τη μύτη, δηλαδή απ’ την κορφή, έβγαλε το κυπαρίσσι τα κλαριά του γερμένα προς τα κάτω, έγινε θηλυκό κυπαρίσσι.

Λαϊκοί θρύλοι και παραδόσεις

 

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022

Όταν ο Πόλεμος συνάντησε την Ειρήνη

 


Δεν το κρύβω, όλοι το ξέρουν: αγαπώ το Κακό. Τρελαίνομαι να βλέπω τους άλλους να υποφέρουν, να πονούν, να καταστρέφονται. Ζω για ν’ αντικρίζω τόπους ρημαγμένους. Σπίτια έρημα. Παιδιά με δάκρυα στα μάτια. Ανθρώπους με τον φόβο και την απόγνωση ζωγραφισμένα στα πρόσωπά τους.

Η όψη μου είναι άγρια. Είμαι πανύψηλος, γυμνασμένος, γεμάτος αυτοπεποίθηση. Στο πέρασμά μου σαρώνω τα πάντα. Μονίμως ντυμένος με ρούχα στρατιωτικά. Σπάνια βγάζω τις αρβύλες μου. Το κράνος δεν λείπει ποτέ απ’ το κεφάλι μου. Μαλλιά κοντοκουρεμένα. Φρύδια πυκνά. Μάτια μαύρα, σαν κάρβουνα. Χαμογελώ μόνο όταν πετυχαίνω τους στόχους μου. Όταν κατορθώνω να σπείρω τον πανικό, τον τρόμο, τη φρίκη. Μόνιμος σύντροφος και συνοδός ο πιστός λύκος μου.

Κάποιος που να μην το γνωρίζει, δεν υπάρχει: εκείνη λατρεύει το Καλό. Στο πέρασμά της τα δέντρα πρασινίζουν, τα λουλούδια ανθίζουν, η φύση ξαναγεννιέται. Πόλεις και χωριά ζωντανεύουν και πάλι. Τα σπίτια γεμίζουν με γέλια. Τα παιδιά παίζουν ξέγνοιαστα στις γειτονιές. Οι ψυχές γαληνεύουν. Η αισιοδοξία επιστρέφει.

Η όψη της είναι αγγελική. Λεπτεπίλεπτη, ήρεμη, σίγουρη για τον εαυτό της. Απ’ όπου περνάει, αφήνει πίσω της μια αύρα ελπίδας. Μονίμως ντυμένη στα λευκά. Τα μαλλιά της μακριά και κατάξανθα, σαν χρυσάφι. Τα μάτια γαλάζια, όπως η θάλασσα. Απ’ τα κερασένια χείλη της δεν φεύγει ποτέ το χαμόγελο. Όταν περπατάει με τα λεπτά της σανδάλια, είναι σαν μην πατάει στη γη. Μόνιμος σύντροφος και συνοδός το πιστό περιστέρι της.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που συναντηθήκαμε. Προετοιμαζόμουν μήνες γι’ αυτή τη νίκη. Όταν τελείωσαν όλα, την αναζήτησα. Είχα μεγάλη περιέργεια να τη γνωρίσω. Μου είπαν πως θα την έβρισκα κρυμμένη σε μία σπηλιά. Δεν ήταν αλήθεια. Ήταν έξω. Τριγύριζε. Έψαχνε για ζωή στα συντρίμμια. Γύρω της ένα τσούρμο μυξιάρικα, γαντζωμένα απ’ το τρύπιο φουστάνι της. Στην αγκαλιά της κρατούσε το περιστέρι. Τα φτερά του πρέπει να είχαν λαβωθεί, γιατί δυσκολευόταν να πετάξει. Λίγο πιο πίσω μερικές εξαθλιωμένες γυναίκες έσερναν κατάκοπες τους γέροντες και τους τραυματίες. Απόλυτη αντίθεση με τη δική μας εικόνα. Αναρίθμητοι αγέρωχοι στρατιώτες, σε απόλυτη συμμετρία, ακολουθούσαν εμένα και τον πιστό σύντροφό μου.

«Μην πλησιάζεις!» μου είπε αυστηρά, όταν με αντίκρισε.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι εκείνη η δυνατή, αποφασισμένη φωνή, έβγαινε απ’ το μικροκαμωμένο πλάσμα που είχα μπροστά μου.

«Και με ποιον τρόπο θα με εμποδίσεις;» τη ρώτησα γελώντας.

Κάτι ψιθύρισε στο περιστέρι. Εκείνο προσπάθησε να πετάξει. Δυο τρεις φορές έπεσε, μα δεν το έβαλε κάτω. Όταν τελικά τα κατάφερε, φτερούγισε πάνω απ’ τους άντρες μου.

Ένας ένας, λες και τους μάγευε, άφηναν τη σειρά τους κι έτρεχαν στο κακομοιριασμένο πλήθος. Άλλος πρόσφερε ψωμί στα παιδιά, άλλος την κάπα του στους γέροντες, άλλος νερό στους τραυματίες κι όλοι κοίταζαν εκείνη μες στα μάτια, σαν να περίμεναν οδηγίες της.

Στο τέλος απέναντί της μείναμε μόνο εγώ κι ο λύκος, ο λύκος κι εγώ.

Μου έγνεψε να πάω κοντά της. Να δώσουμε τα χέρια. Γύρισα την πλάτη μου κι έφυγα σαν κυνηγημένος.

Από εκείνη τη στιγμή έβαλα τα δυνατά μου. Οι επιτυχίες μου πολλαπλασιάστηκαν. Πέρασαν χρόνια. Και πάλι δεν ησύχασα από δαύτη. Την έβρισκα στον δρόμο μου ξανά και ξανά, πότε μπροστά και πότε πίσω μου.

Μια μέρα, θυμάμαι, την αντάμωσα σ’ έναν τόπο μακρινό, καταχείμωνο. Η παγωνιά σπιρούνιαζε το σώμα μου, παρόλο που ήμουν εξοπλισμένος με την πιο ζεστή φορεσιά μου. Ήταν ντυμένη με το λευκό φουστανάκι της, γεμάτο παράταιρα μπαλώματα. Στα πόδια της δεν υπήρχαν τα γνώριμα σανδάλια. Μα ούτε και κάλτσες φορούσε. Για πανωφόρι, ούτε συζήτηση. Ήταν σκυμμένη και φρόντιζε μια κοπελίτσα, γεμάτη τραύματα, σχεδόν πεθαμένη.

Όταν αντιλήφθηκε την παρουσία μου, γύρισε το κεφάλι της και με κοίταξε. Πρώτη φορά η ματιά της έμοιαζε τόσο κουρασμένη, τόσο αβέβαιη. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Πλησίασα, έβγαλα το γούνινο παλτό μου και το έριξα στους ώμους της. Ένας ολόλαμπρος ήλιος φάνηκε στον ουρανό. Τα χιόνια κι οι πάγοι έλιωσαν. Τα δέντρα γέμισαν φύλλα και καρπούς. Μοσχοβόλησε ο τόπος απ’ τα λουλούδια που άνθισαν. Τα τραύματα της κοπέλας γιατρεύτηκαν. Σηκώθηκε χαρούμενη. Άνθρωποι άρχισαν να καταφθάνουν από κάθε γωνιά. Αγκαλιές και φιλιά. Φιλιά κι αγκαλιές. Και δάκρυα χαράς. Ένα κορίτσι έσυρε τον χορό, τραγουδώντας μια γλυκιά μελωδία. Την ακολούθησαν κι άλλοι. Κι άλλοι. Κι άλλοι. Όλη αυτή την ώρα στεκόταν δίπλα μου. Το πρόσωπό της έγινε πάλι όπως παλιά. Γαλήνιο. Όμορφο. Σαν μεθυσμένος άπλωσα το χέρι μου, ετοιμάστηκα ν’ αγγίξω το δικό της και να μπω και γω, μαζί της, στον χορό. Τότε κατέφθασε ο λύκος. Κρατούσε στο στόμα του έναν αιχμάλωτο λαγό. Τον έριξε στα πόδια μου. Στη θέα του ανατρίχιασα, όμως συνήλθα. Θυμήθηκα τον σκοπό μου. Η μυρωδιά της μάχης και του θανάτου -τόσο οικείες κι αγαπημένες- επέστρεψαν στα ρουθούνια μου. Μάταια με ικέτευε με το βλέμμα. Την έσπρωξα μ’ όλη μου τη δύναμη. Έπεσε κάτω. Όλα σκοτείνιασαν. Δεν έμεινε τίποτα που να μην κρυσταλλώσει απ’ την παγωνιά που επέστρεψε χειρότερη από ποτέ. Το πλήθος διαλύθηκε κακήν κακώς. Όλοι έτρεξαν να κρυφτούν στα καταφύγιά τους. Την εγκατέλειψαν ολομόναχη. Τότε φάνηκε το περιστέρι. Φτερούγισε για λίγο πάνω απ’ το κεφάλι της. Μία περίεργη αίσθηση πλημμύρισε την ύπαρξή μου. Άρχισα να τρέχω, να τρέχω ασταμάτητα. Χωρίς προορισμό. Ένας ατρόμητος νικητής, για πρώτη φορά νικημένος απ’ τα ίδια του τα αισθήματα.

Μετά απ’ αυτό ήταν η δική της σειρά να με κατατροπώσει. Οι νίκες της διαδέχονταν η μία την άλλη. Η επικράτησή της ήταν ένας μεγάλος, ένας τεράστιος θρίαμβος. Κρυμμένος στη σπηλιά μου, σκεφτόμουν μέρα νύχτα ποια βήματα θα έκανα στη συνέχεια. Για πρώτη φορά δεν μπορούσα να πάρω καμία απόφαση.

Ένα πρωινό άκουσα φωνές. Κρυφοκοιτώντας από μια μικρή χαραμάδα, είδα δύο ομάδες ανθρώπων να τσακώνονται. Ήταν οι κάτοικοι των διπλανών χωριών. Τους άκουγα να λογοφέρουν έντονα.

«Η γη αυτή μας ανήκει!» φώναζαν κάποιοι.

«Τώρα την κατακτήσαμε, είναι δική μας!» απαντούσαν από την άλλη πλευρά.

Η λογομαχία συνεχιζόταν για ώρα. Η αδρεναλίνη μου είχε ανέβει στα ύψη. Με το ζόρι κρατούσα τον λύκο, για να μη χιμήξει. Η αλήθεια είναι πως ήθελα κι εγώ να βγω, να μοιράσω τα όπλα που είχα κρυμμένα. Να κάνω την αρχή. Κι έπειτα να τους βλέπω να σκοτώνονται. Ν’ απολαμβάνω το θέαμα της καταστροφής.

Απ’ τη μια στιγμή στην άλλη σώπασαν όλοι. Ανάμεσά τους είδα να στέκεται μια γυναικεία φιγούρα. Ένα περιστέρι πετούσε πότε στη μία και πότε στην άλλη πλευρά. Είδα κεφάλια να σκύβουν. Ανθρώπους που, μέχρι πριν λίγη ώρα τσακώνονταν για ένα μικρό κομματάκι γης, να δίνουν τα χέρια. Να φεύγουν αγκαλιασμένοι. Μονοιασμένοι.

«Όχι πάλι!» μονολόγησα.

Ο λύκος έφυγε απ’ τα χέρια μου και όρμησε καταπάνω της. Ήμουν σίγουρος πως θα την κατασπάραζε. Πριν τρέξω να τον προλάβω, επέστρεψε με κατεβασμένο κεφάλι, κλαψουρίζοντας.

Αυτή η γυναίκα δεν είχε όπλα. Ούτε απειλούσε ούτε φώναζε ούτε χτυπούσε. Κι όμως κανείς δεν την πείραζε. Κανείς δεν της έκανε κακό. Αντιθέτως, όλοι την υπάκουγαν, τη σέβονταν και την αγαπούσαν.

«Αχ βρε Άρη, πάλι μας κατατρόπωσε η…».

Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως δεν γνώριζα τ’ όνομά της και ένιωσα μια έντονη επιθυμία να το μάθω.

Έβαλα λυτούς και δεμένους να ερευνήσουν. Από κανέναν δεν πήρα την ίδια απάντηση. Άλλος μου είπε πως μπορεί να τη λένε Αγάπη. Άλλος μου είπε πως ίσως τη λένε Γαλήνη. Άλλος Ελπίδα. Άλλος Ζωή. Άλλος Θαύμα. Καλοσύνη. Λευτεριά. Ομορφιά. Σοφία. Χαρά.

Εγώ επέμενα να μάθω το αληθινό όνομά της. Τα όπλα μου, αχρησιμοποίητα για καιρό, σκούριασαν. Η στρατιωτική μου στολή ξεθώριασε. Τα μαλλιά μου μάκρυναν. Την έψαχνα όπου άκουγα τραγούδια και γέλια. Ρωτούσα γι’ αυτή στις ανθοστόλιστες γειτονιές. Στις παιδικές χαρές και στις πλατείες. Όταν την εντόπισα σ’ ένα νοσοκομείο, να φροντίζει τους άρρωστους -τραυματίες είχα φροντίσει να μην υπάρχουν πια πουθενά- δεν έχασα χρόνο.

«Σε παρακαλώ, πες μου τ’ όνομά σου.»

Μου χαμογέλασε. Ένα σμήνος κοκκινολαίμηδες φτερούγισαν στο παράθυρο. Κάποιος φώναξε για βοήθεια. Έφυγε βιαστικά, δίχως ν’ απαντήσει.

Το απόγευμα είδα το περιστέρι να τριγυρνά πάνω απ’ τη σπηλιά μου. Στο ράμφος του κρατούσε κάτι. Ένα γράμμα. Το έριξε στην είσοδο κι εξαφανίστηκε. «Απόψε το βράδυ» έγραφε με όμορφα, καλλιγραφικά γράμματα.

Τη βλέπω από μακριά να πλησιάζει. Όμοια με άγγελο. Λουσμένη στο φως. Κι ας έχει σκοτάδι πυκνό κι απροσπέλαστο.

«Ειρήνη. Τ’ όνομά μου είναι Ειρήνη. Το δικό σου;».

«Κάποτε μ’ έλεγαν Πόλεμο» απαντώ κοιτώντας τη στα μάτια.

Ο λύκος παίζει ήδη με το λευκό περιστέρι της…

 

Γιώτα Κοτσαύτη

 

Η Γιώτα Κοτσαύτη γεννήθηκε το 1981 και μεγάλωσε στη Λεβαία Φλώρινας.

Είναι συγγραφέας, απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών και μεταπτυχιακή φοιτήτρια του τμήματος «Δημιουργικής Γραφής» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Το φθινόπωρο του 2020 παρακολούθησε το σεμινάριο «Δημιουργική Ανάγνωση και Γραφή της Πεζογραφίας» (Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο).

Κείμενά της έχουν βραβευτεί απ’ τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, απ’ την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, απ’ τις εκδόσεις Εντύποις, απ’ τον ΕΠΟΚ (Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων) κι απ’ το Πετρίδειο Ίδρυμα Κύπρου.

Η αγάπη της για την παιδική, εφηβική, νεανική λογοτεχνία την οδήγησε στη δημιουργία του δημοφιλούς ιστολογίου «Ένα κείμενο, μία εικόνα».

Τον Ιούλιο του 2018 ανέλαβε εθελοντικά τη δημιουργία βιβλιοθήκης-χώρου δημιουργικής απασχόλησης στην περιοχή της, εγχείρημα που αγκαλιάστηκε με θέρμη από πολλούς ανθρώπους απ’ την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Απ’ το φθινόπωρο του 2019 συντονίζει το εργαστήριο συγγραφής των εκδόσεων Αλάτι.

Είναι παντρεμένη με τον συγγραφέα Θεοφάνη Θεοφάνους, έχουν δύο κόρες και τα τελευταία χρόνια κατοικούν μόνιμα στον νομό Φλώρινας.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

Ένα λιοντάρι με πυρετό μαθαίνει να μην είναι κακό, εκδόσεις Σαΐτα (2013)

Γραννέτα, η πρωταγωνίστρια μαριονέτα, εκδόσεις το βιβλίο (2014)

Ιστορίες κάτω από το γκι (συλλογικό), εκδόσεις Πολύτροπον (2014)

Το μαγικό βοτάνι, εκδόσεις Σαΐτα (2016)

Μπουκέτα Ανθισμένα (συλλογή χαϊκού για παιδιά-έπαινος από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά), εκδόσεις Βεργίνα (2019)

Κι αν τα κτίρια μιλούσαν… (συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή σε συλλογικό βιβλίο από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του τμήματος δημιουργικής γραφής του ΕΑΠ), εκδόσεις Κέδρος (2019)

Αυτή είναι η δική μου ιστορία/26 ιστορίες ζωοφιλικού περιεχομένου (συλλογικό), ιδιωτική έκδοση (2019)

Ιστορίες με Αλάτι (συλλογικό α’ κύκλου, συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή), εκδόσεις Αλάτι (2021)

Ελάτε να μιλήσουμε για ποίηση (συλλογικό), εκδόσεις Αλάτι (2021)

Μενέλαος Λουντέμης: ο συγγραφέας που μετρούσε τ’ άστρα (υπό έκδοση, α’ βραβείο παιδικής λογοτεχνίας στον διαγωνισμό Ασημένια Σελίδα των εκδόσεων Εντύποις)

Κρυμμένο Μυστικό/Η Αγάπη γκρεμίζει τους τοίχους (μυθιστόρημα για παιδιά-βραβείο από το Πετρίδειο Ίδρυμα Κύπρου, υπό έκδοση)

Με στυλό διαρκείας (συλλογικό β’ και γ’ κύκλου, συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή, υπό έκδοση)

Ανθολόγιο (συλλογικό α, β’ και γ’ κύκλου, συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή, υπό έκδοση)

Ξεθωριασμένες πεταλούδες (συλλογικό), εκδόσεις Αλάτι (υπό έκδοση)

Ένα βιβλίο για τα συναισθήματα-Φόβος, Λύπη, Θυμός, Χαρά (συλλογικό, συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή, υπό έκδοση)

Σε μια κόλλα λευκή (συλλογικό δ, ε’ και στ’ κύκλου, συντονισμό-γενική επιμέλεια-εισαγωγή, υπό έκδοση)