Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωή Ράλλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωή Ράλλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2020

Χειμερινό ηλιοστάσιο

 


                                                               

Ο Δεκέμβριος στον Ήλιο

σα μικρό παιδί γελάει,

τον χαϊδεύει μ’ ανεμώνα,

χούφτες χιόνι του πετάει.

 

Μες τα σύννεφα σκαρώνει

σκανταλιάρικα παιχνίδια,

κάστανα, καρύδια, μέλι

χάρισε στην ηλιαχτίδα.

 

Λιώνει η λαίμαργη αχτίδα

γλείφοντας γλυκό σιρόπι,

ξεγλιστράει από τον Ήλιο

χρυσαφένιο πέφτει τόπι.

 

Θυμωμένος τότε ο Ήλιος

την καυτή πλάτη γυρίζει

και χειμερινό ηλιοστάσι

λένε πως στη Γη αρχίζει!

 

ΖΩΗ ΡΑΛΛΗ

Κυριακή 10 Μαΐου 2020

Είσαι τ’ αστέρι μου!


Μάνα χαϊδεύει το μωρό της
στην κούνια του και του μιλά.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! του λέει
και το φιλάει τρυφερά.

Σ' ένα-δυο χρόνια περπατάει
με τα μικρά του ποδαράκια.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! του λέει
κι αυτό χτυπάει παλαμάκια.

Περνούν τα χρόνια πρώτη μέρα
πάει σχολείο το παιδάκι.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! του λέει
και το κρατάει απ’ το χεράκι.

Ώρες ατελείωτες μαζί του
κάθεται η μάνα στα θρανία.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! του λέει
βιβλία, ξενύχτια, αγωνία.

Ώρες ατελείωτες μαζί του,
ώσπου τελειώνει το σχολείο.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! του λέει
και καμαρώνει το πτυχίο!

Δεύτερη Κυριακή του Μάη
κρατάν λουλούδια τα παιδάκια
περνάνε κάτω απ’ το μπαλκόνι
που κάθεται η μάνα μόνη.

Ξάφνου ακούει τη φωνή του
και, να, σκιρτάει η καρδιά της.
-Είσαι τ’ αστέρι μου! της λέει.
Δάκρυα κυλούν στα μάγουλά της.

ΖΩΗ ΡΑΛΛΗ


Γεννήθηκα το 1969 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στον Φοίνικα, μια απλή και λαϊκή γειτονιά.
Από μικρή ηλικία, αγάπησα τα βιβλία και το διάβασμα, γιατί με τη βοήθειά τους άντεξα δύσκολες καταστάσεις.
Μεγαλώνοντας σπούδασα νηπιαγωγός και εργάζομαι σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο της πόλης μου.
Δεν έπαψα στιγμή να αγαπάω το διάβασμα και να προσπαθώ να κάνω και τα παιδιά να το αγαπήσουν.
Πολύ συχνά τις σκέψεις μου για όσα συμβαίνουν γύρω μου τις κάνω ποιήματα για μικρά και μεγάλα παιδιά.

Εικόνα: AggieNara (Αγγελική Ρελάκη)
Η AggieNara (Αγγελική Ρελάκη) είναι εικονογράφος και δασκάλα χορού που σπούδασε αρχιτεκτονική. Αγαπά να δημιουργεί εικόνες για παιδικά παραμύθια και κινούμενα σχέδια.
Δουλειά της θα βρείτε εδώ:

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Πρωτομαγιά



Κοιμάται ο Μάης και γελάει στον ύπνο του
την πρώτη μέρα σήμερα γιορτάζει
και βλέπει ανθρώπους με στεφάνια γύρω του
να λένε την Πρωτομαγιά πως έχουν πιάσει!

Κορίτσια στα λιβάδια ανέμιζαν
τα ξέπλεκα και φουντωτά μαλλιά τους,
κεράσια σκουλαρίκια κρέμαγαν
κόκκινα σαν το αίμα στα αυτιά τους.

Στη χλόη χαμομήλια τού μυρίζουνε,
όπως τα τρίβει μες στα δάχτυλα του,
τον τόπο παπαρούνες κοκκινίζουνε,
ο Μάιος έχει φορέσει τα καλά του!

«Όνειρο ή αλήθεια;» συλλογίζεται
«είν’ όλα αυτά που τις αισθήσεις μου ξυπνάνε;»
Κι ο έρωτας ο φτερωτός που τον μυρίζεται
στ’ αυτί τού ψιθυρίζει «Σ’ αγαπάνε!».

ΖΩΗ ΡΑΛΛΗ



Γεννήθηκα το 1969 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στον Φοίνικα, μια απλή και λαϊκή γειτονιά.
Από μικρή ηλικία, αγάπησα τα βιβλία και το διάβασμα, γιατί με τη βοήθειά τους άντεξα δύσκολες καταστάσεις.
Μεγαλώνοντας σπούδασα νηπιαγωγός και εργάζομαι σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο της πόλης μου.
Δεν έπαψα στιγμή να αγαπάω το διάβασμα και να προσπαθώ να κάνω και τα παιδιά να το αγαπήσουν.
Πολύ συχνά τις σκέψεις μου για όσα συμβαίνουν γύρω μου τις κάνω ποιήματα για μικρά και μεγάλα παιδιά.

Πέμπτη 2 Απριλίου 2020

2 Απριλίου


Σκαρφάλωσα στους λεπτοδείκτες
απ’ το παλιό μας το ρολόι
και πήγα πίσω χίλιες νύχτες
πιάνοντας το κουβεντολόι.
Από ψηλά τον εαυτό μου
είδα χαμένο στα βιβλία
και πέταξα με το μυαλό μου
στην παιδική μου ηλικία.
Σ’ ονειρεμένα παραμύθια
με το κεφάλι εγώ βουτούσα
και τα κουκιά με τα ρεβίθια
με τάιζαν όταν πεινούσα.
Βάτραχος μέσα σε λιμνούλα
ψάχνει για ένα χαμένο τόπι
και χήνες βγάζει την αυγούλα
η Χηναρού στο βοσκοτόπι.
Ένα γατί παπουτσωμένο
μέσα στο δάσος κόβει βόλτες
κι όλο βρυχάται θαμπωμένο
απ’ τις γυαλιστερές του μπότες.
Πριγκίπισσα πάνω σε κάστρο
ρίχνει σαν σκάλα τα μαλλιά της
και παλικάρι σαν το άστρο
τη σώζει από τη μητριά της.
Μες τα μαλλιά και μες τα αδράχτια
μπλεχτήκανε τα παραμύθια
κι ήρθανε λέει άσπρα άτια
για να με βγάλουν απ’ τα δίχτυα.
Ξύπνησα τότε αλαφιασμένη
δίχως να ξέρω πού και πότε
και μόνη πια παρηγοριά μου
νομίζω είναι ο Χάρι Πότερ!

ΖΩΗ ΡΑΛΛΗ


Γεννήθηκα το 1969 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στον Φοίνικα, μια απλή και λαϊκή γειτονιά.

Από μικρή ηλικία, αγάπησα τα βιβλία και το διάβασμα, γιατί με τη βοήθειά τους άντεξα δύσκολες καταστάσεις.

Μεγαλώνοντας σπούδασα νηπιαγωγός και εργάζομαι σε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο της πόλης μου.

Δεν έπαψα στιγμή να αγαπάω το διάβασμα και να προσπαθώ να κάνω και τα παιδιά να το αγαπήσουν.

Πολύ συχνά τις σκέψεις μου για όσα συμβαίνουν γύρω μου τις κάνω ποιήματα για μικρά και μεγάλα παιδιά.