Σκέψου
τι πράματα γλυκά
κοιμούνται
κάτωθε απ’ το χιόνι.
Κοιμάται
ο σπόρος, μυστικά,
καθώς
το φύτρο του φυτρώνει.
Κοιμούνται
αμέτρητα σπαρτά
κι
όλο ονειρεύονται τ’ αστάχυα.
Τ’
άγρια μπουμπούκια, σφαλιστά,
ύπνος
τα παίρνει, μες στα βράχια…
Έχει
όλ’ η πλάση κοιμηθεί
κάτω
απ’ το κάτασπρο σεντόνι,
ωσότου
να της πει στ’ αυτί
μια
συλλαβή το χελιδόνι.
Και
τότες! ρόδα, γιασεμιά,
γλυκά
κεράσια, χρυσά στάχυα,
κι
η αγαπημένη η κυκλαμιά
«Ευχαριστώ»
θα πει στα βράχια.
ΤΕΛΛΟΣ
ΑΓΡΑΣ
