Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2015

Άρχισαν τα μαθήματα



Άρχισαν τα μαθήματα, άνοιξαν τα σχολεία,
και όλοι ξεκινήσαμε με τσάντες και βιβλία.

Στο σχολείο μου «καλημέρα» λέω τώρα κι άλλη μέρα
στη ζωή μου ανατέλλει να’ ναι ζάχαρη και μέλι.

Οι δάσκαλοί μας καρτερούν με ανοιχτή αγκάλη
να μας γεμίσουν γράμματα και γνώσεις το κεφάλι.

Μια νέα αρχίζει εποχή και η ζωή θ’ αλλάξει,
σχολείο, σπίτι, διάβασμα και μάθημα στην τάξη.

Δ. ΜΟΥΣΤΑΚΑ

Κάθε βδομάδα η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Τη σημερινή εικόνα έκανε η Ελπίδα Σπυριδοπούλου.




Ονομάζομαι  Ελπίδα Σπυριδοπούλου.  Γεννήθηκα το 1974 στην Αθήνα.  Όλα ξεκίνησαν σε μία μέρα καλοκαιρινής πλήξης, όταν ξαφνικά είπα ότι θέλω να ζωγραφίσω χωρίς να έχω ασχοληθεί ποτέ πριν με το αντικείμενο.  Από τότε ψάχνω τη ζωγραφική ή μάλλον τη δημιουργία μέσα από διάφορες μορφές. Αρχικά ξεκίνησα με ελεύθερο σχέδιο. Το 2008 παρακολούθησα ένα μονοετές ταχύρυθμο τμήμα σκίτσου και γελοιογραφίας στη σχολή Ορνεράκη και το 2009 ξεκίνησα μαθήματα interior design στη σχολή ZER FAM. Από το 2012 ασχολούμαι ερασιτεχνικά με την κεραμική παντρεύοντας σε αυτή την πανάρχαια τέχνη όλα τα παραπάνω. Πάντα θυμάμαι ότι όλα ξεκινούν από ένα άσπρο χαρτί και ένα μαύρο μολύβι. Αν έχεις αυτά και κάνεις την αρχή, τότε όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί!

Αγαπημένη μου έκφραση, αυτή του Πάμπλο Πικάσο: Έπρεπε να γεράσω για να μάθω να ζωγραφίζω σαν παιδί.

Σκοπός μου είναι μια μέρα να εικονογραφήσω ένα δικό μου παιδικό παραμύθι.

Ζω στην Αθήνα, είμαι παντρεμένη και εργάζομαι σαν ιδιωτικός υπάλληλος.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.



Η σελίδα «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:






Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015

Εδώ νηπιαγωγείο!



Με το άλφα και το βήτα,
κούκου, άκου, κούκου, κοίτα,
με το ένα και το δύο
πάω στο νηπιαγωγείο!

Ήρθα, να με! Όλα κι όλα,
να τα μάθω θέλω όλα,
παιχνιδάκια, τραγουδάκια,
αριθμούς και γραμματάκια.

Κούκου-κούκου, άκου, άκου!
Κούκου-κούκου, κοίτα, κοίτα!
Κούκου-κούκου, άκου, άκου!
Κούκου-κούκου, κοίτα, κοίτα!

Ζωγραφιές και παραμύθια
και το άλφα απ’ την αλήθεια
και το πι απ’ την παρέα
και το ωμέγα απ’ τα ωραία!

Κούκου-κούκου, άκου, άκου!
Κούκου-κούκου, κοίτα, κοίτα!
Κούκου-κούκου, άκου, άκου!
Κούκου-κούκου, κοίτα, κοίτα!

Πάω να κάνω φιλαράκια,
αγοράκια, κοριτσάκια,
για να κάνουμε ομάδα
και να πάει μπροστά η Ελλάδα!

ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ (Χάχανα και Λάχανα)
Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Τη σημερινή εικόνα έκανε η Αθηνά-Μαρία Μιχοπούλου.




Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1971 στο Βόλο, όπου και κατοικεί με τον σύζυγο και τα δύο τους παιδιά, τη Φωτεινή και τον Φίλιππο.

Το 1992 πήρε το πτυχίο της νηπιαγωγού από την ιδιωτική σχολή Granits στην Αθήνα. Εργάστηκε στον Βρεφονηπιακό Σταθμό Βόλου για 4 χρόνια και, παράλληλα, φοίτησε στο δημόσιο Ι.Ε.Κ. Βόλου (τμήμα προσχολικής αγωγής).

Παρακολούθησε για έναν χρόνο μαθήματα στο τμήμα καλών τεχνών του Καλλιτεχνικού Οργανισμού του Δήμου Βόλου.

Ζωγραφίζει από τότε που θυμάται τον εαυτό της και σχεδόν πάντα σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Οι μεγάλες της αγάπες είναι τα παιδιά, τα  βιβλία, η μουσική, η θάλασσα, τα ζώα, οι ζεστές αγκαλιές, το φεγγάρι και ο Βόλος.

Πιστεύει πως η τέχνη, όταν προσεγγίζεται βιωματικά, αποκαλύπτει αλήθεια και μπορεί μ’ ένα μαγικό τρόπο να λυτρώνει και να αγγίζει.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα της στήλης «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινόπωρο



Ο Σεπτέμβρης, πρώτα κρύα,
τρέχει ανοίγει τα σχολεία.

Ο Οκτώβρης συγυρίζει,
ναφθαλίνη σου μυρίζει.

Κι ο Νοέμβρης με βροχή
σκάβει, σπέρνει όλη τη γη.

Του φθινόπωρου παιδιά,
και τα τρία πολλή δουλειά.

ΡΕΝΑ ΚΑΡΘΑΙΟΥ, Ο αγέρας παίζει φλογέρα, εκδόσεις Τήνος, Αθήνα 1977.

Κάθε βδομάδα η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr


Τη σημερινή εικόνα έκανε η Παναγιώτα Χρυσοβαλάντου.



Η Παναγιώτα Χρυσοβαλάντου τελείωσε  τον Ιούνιο το νηπιαγωγείο και ετοιμάζεται για το δημοτικό. Της αρέσει πολύ να ζωγραφίζει και να κάνει γυμναστική. Όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει εικονογράφος και αθλήτρια.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα της στήλης «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:



Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2015

Φθινόπωρο



Το καλοκαίρι μας αποχαιρέτησε μ’ ένα χαμόγελο αλμυρό. Τα δροσερά μελτέμια του ανέμιζαν στα δάχτυλά του κατηφορίζοντας το Αιγαίο, ντυμένα στα χρώματα του δειλινού.

Η  μέρα είχε κουραστεί να φορά τον ήλιο για καπέλο κι είπε στη νύχτα να ντυθεί με το ασημοκεντημένο φόρεμά της και να κατέβει για να κάνουν συντροφιά.

Ο κάβουρας, ο αστερίας κι ο αχινός μάζεψαν τις πολύχρωμες ομπρέλες  τους, τίναξαν από πάνω τους τη χρυσοκίτρινη άμμο και καθώς τυλίγονταν με τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, μας έταξαν καινούρια ταξίδια…

Μια  σταγόνα  σεργιάνιζε  πάνω  στο  κίτρινο  φύλλο  της  μουριάς, στην άκρη του  δρόμου, προσφέροντας θέση δίπλα της στον αργοκίνητο σαλίγκαρο, που μάζευε τη δροσιά της πρώτης βροχής από τις καταπράσινες πευκοβελόνες.

Δυο γκρίζα σύννεφα ήρθαν και στάθηκαν μπροστά στο παράθυρο παίζοντας με το κόκκινο γεράνι στη γλάστρα. Χτύπησαν το τζάμι απαλά δείχνοντας πέρα τον ορίζοντα, ξεδιπλώνοντας εικόνες μαγικές, βαμμένες με ουράνια τόξα, με τη γεύση του κάστανου και τη μυρωδιά του κυδωνιού και του μούστου.

Ο Σεπτέμβρης ερχόταν από μακριά με τη σάκα του φορτωμένη στον ώμο. Ξοπίσω του έτρεχε ο Οκτώβρης  με το μικρό του καλοκαιράκι  κι ακόμα πιο πίσω ο Νοέμβρης  βαρύς, συννεφιασμένος, μ’ ένα  ξέπλεκο σκουφάκι στ’ ανακατεμένα του μαλλιά.

Στην αυλή του σχολείου άπλωσαν το γέλιο τους, άρχισαν τα πειράγματα, άνοιξαν τις αγκαλιές κι ενώθηκαν με ατέλειωτα παιδικά χαμόγελα που καλωσόριζαν το Φθινόπωρο!

ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΛΕΙΩΝΗ (ανέκδοτο κείμενο)

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Τη σημερινή εικόνα έκανε η Αθηνά-Μαρία Μιχοπούλου.


Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1971 στο Βόλο, όπου και κατοικεί με τον σύζυγο και τα δύο τους παιδιά, τη Φωτεινή και τον Φίλιππο.

Το 1992 πήρε το πτυχίο της νηπιαγωγού από την ιδιωτική σχολή Granits στην Αθήνα. Εργάστηκε στον Βρεφονηπιακό Σταθμό Βόλου για 4 χρόνια και, παράλληλα, φοίτησε στο δημόσιο Ι.Ε.Κ. Βόλου (τμήμα προσχολικής αγωγής).

Παρακολούθησε για έναν χρόνο μαθήματα στο τμήμα καλών τεχνών του Καλλιτεχνικού Οργανισμού του Δήμου Βόλου.

Ζωγραφίζει από τότε που θυμάται τον εαυτό της και σχεδόν πάντα σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Οι μεγάλες της αγάπες είναι τα παιδιά, τα  βιβλία, η μουσική, η θάλασσα, τα ζώα, οι ζεστές αγκαλιές, το φεγγάρι και ο Βόλος.

Πιστεύει πως η τέχνη, όταν προσεγγίζεται βιωματικά, αποκαλύπτει αλήθεια και μπορεί μ’ ένα μαγικό τρόπο να λυτρώνει και να αγγίζει.
Το κείμενο έγραψε η Μαριάνθη Πλειώνη.


Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Εργάζομαι ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση 28 χρόνια -τα τελευταία 6 στην Ειδική αγωγή. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες για μικρούς και μεγάλους και να βλέπω γύρω μου τους ανθρώπους να χαμογελούν.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα της στήλης «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook: