Τα παλιά τα χρόνια σ’ έναν
πύργο σε τρία χρόνια μέσα, γεννήθηκαν τρία κορίτσια. Και, σε κάθε γέννα της
αρχόντισσας, οι τρεις Μοίρες έφταναν, από το δρόμο της νύχτας, στο ευτυχισμένο
αρχοντικό και μοίραναν τα νεογέννητα βλαστάρια.
Στο πρώτο είχανε
χαρίσει την ομορφιά.
Στο δεύτερο είχανε
χαρίσει την εξυπνάδα.
Στο τρίτο είχανε
χαρίσει την καλοσύνη.
Ο άρχοντας κι η
αρχόντισσα καμάρωναν αχόρταγα τα τρία τους βλαστάρια, έτσι πλούσια προικισμένα
και τα τρία από τις Μοίρες. Και με τον καιρό τα τρία μοσκαναθρεμμένα έγιναν
τρεις κοπέλες, σαν τα κρύα τα νερά.
Της πρώτης έλαμψε η
ομορφιά σαν τον ήλιο.
Της δεύτερης άστραφτε η
εξυπνάδα σαν την αστραπή μες στα σκοτάδια.
Της τρίτης μοσκοβολούσε
η καλοσύνη, σαν τα ρόδα και τα κρίνα.
Όταν ήρθε η ώρα τους να
παντρευτούνε, ο άρχοντας ο πατέρας τους κάλεσε στον πύργο του τρία αρχοντόπουλα
από τους τόπους που εξουσίαζε, και τα τρία από ξακουστές γενιές. Τα κάλεσε να
τα φιλέψει στο αρχοντικό του. Κι όποια από τις τρεις κοπέλες άρεσε στον καθένα,
να του τη δώσει με την ευχή του και να τον κάνει παιδί του.
Τρεις μήνες καθίσανε τα
τρία αρχοντόπουλα στον πύργο του μεγάλου άρχοντα, με τις τρεις κοπέλες. Τρεις
μήνες είδε γιορτές και πανηγύρια ο παλιός πύργος. Τρεις μήνες για να γίνουν οι
γνωριμίες και να διαλέξει το κάθε αρχοντόπουλο τη δική του. Όταν σώθηκαν οι
τρεις μήνες, ο άρχοντας κάλεσε το πρώτο αρχοντόπουλο, χώρια από τα άλλα, και
του είπε:
-Θέλημά μου είναι να σε κάνω παιδί μου. Βάλε το χέρι
στην καρδιά σου και πες μου, ποια από τις τρεις μου κοπέλες θέλεις να σου δώσω.
Το αρχοντόπουλο του
αποκρίθηκε:
-Εγώ, άρχοντά μου, διαλέγω
την πρώτη. Μα θα ήθελα να ‘χει και την εξυπνάδα της δεύτερης και την καλοσύνη
της τρίτης. Τι να την κάνω την ομορφιά, δίχως εξυπνάδα και δίχως καλοσύνη;
Ο άρχοντας κάλεσε τότε
το δεύτερο αρχοντόπουλο.
-Εσύ, αρχοντόπουλό μου,
ποια διαλέγεις από τις τρεις μου κοπέλες; Πες μου να σου τη δώσω, να σε κάνω
παιδί μου.
Το αρχοντόπουλο
αποκρίθηκε:
-Εγώ, άρχοντά μου, διαλέγω
τη δεύτερη. Μα θα ήθελα να ‘χει και την ομορφιά της πρώτης και την καλοσύνη της
τρίτης. Τι να την κάνω την εξυπνάδα δίχως ομορφιά και δίχως καλοσύνη;
Ο άρχοντας κάλεσε το
τρίτο αρχοντόπουλο.
-Εσύ, αρχοντόπουλό μου,
ποια διαλέγεις από τις τρεις μου κοπέλες: Πες μου κι είναι δική σου. Χαρά μου
είναι να σε κάνω παιδί μου.
-Δεν ξέρω, άρχοντά μου,
ποιες διαλέξανε τα άλλα αρχοντόπουλα. Εγώ διαλέγω την Τρίτη. Μα θα ήθελα να’ χει
και την εξυπνάδα της δεύτερης και την ομορφιά της πρώτης. Τι να την κάνω την
καλοσύνη δίχως ομορφιά και δίχως εξυπνάδα;
Τα τρία αρχοντόπουλα
φύγανε και γυρίσανε στα μέρη τους. Ο άρχοντας στεναχωρημένος, φώναξε την
αρχόντισσά του και της είπε τα θλιβερά μαντάτα.
-Άδικα πασχίζουμε,
αρχόντισσα, να παντρέψουμε τις κοπέλες μας. Γαμπρός δε βρίσκεται γι’ αυτές. Γιατί ούτε οι τρεις μπορούν να γίνουν
μία, μες τις χάρες των τριών, ούτε είναι βολετό να τις δώσουμε και τις τρεις σε
έναν. Ας όψεσαι, που μου ‘κανες τρεις, με μοιρασμένες χάρες και δε μου ‘κανες
μία με τις χάρες μαζεμένες. Γραφτό είναι να γεράσουν ανύπαντρες οι τρεις
άμοιρες κοπέλες μέσα σ’ αυτόν τον πύργο.
Και κλάψανε κι οι δύο.
Και πάλι παρηγορούσε ο ένας τον άλλον:
-Πού ξέρεις: Ο Θεός
είναι μεγάλος. Αν είναι το θέλημά του θα βρεθεί γαμπρός.
Κάποια παλιά χαρτιά,
που βρέθηκαν ύστερ’ από χρόνια, στα χαλάσματα του παλιού πύργου, ανιστορούνε
πως ο γαμπρός, που περίμεναν ο άρχοντας και η αρχόντισσα για τις τρεις τους
θυγατέρες, ήρθε μια νύχτα, καβαλάρης σ’ ένα μαύρο άτι. Και την ίδια νύχτα
παντρεύτηκαν και οι τρεις. Ο ξωτικός γαμπρός, στεφανώθηκε, τη νύχτα εκείνη, με
τα ίδια στέφανα, την Ομορφιά, την Εξυπνάδα και την Καλοσύνη. Και τις πήρε στο
βασίλειό του.
Αυτό ανιστορούνε τα
παλιά χαρτιά, που βρέθηκαν στα έρημα χαλάσματα, για τις τρεις αδελφάδες, με τα
τρία ξέχωρα χαρίσματα των Μοιρών, που γεννήθηκαν, σε τρία χρόνια, στον ξακουστό
Φράγκικο πύργο του Μοριά.
ΠΑΥΛΟΣ
ΝΙΡΒΑΝΑΣ
…
Κάθε βδομάδα η
νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας
(παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.
Ένας εικονογράφος ή
ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.
Περιμένουμε τις
εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
…
Την εικόνα έκανε η Νικολέτα Παπαδάκη.
Ονομάζομαι Νικολέτα
Παπαδάκη και γεννήθηκα το 1988 στο
Ηράκλειο της Κρήτης, όπου και διαμένω
μέχρι σήμερα. Σπούδασα στο παιδαγωγικό τμήμα προσχολικής εκπαίδευσης στο
Ρέθυμνο, όπου και αποφοίτησα με άριστα το έτος 2010.
Αυτό το διάστημα ολοκληρώνω
τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στο Πανεπιστήμιου του Ρέθυμνου, στο παιδαγωγικό
τμήμα προσχολικής εκπαίδευσης με τίτλο «Εναλλακτικές ψυχοπαιδαγωγικές
Προσεγγίσεις» με ειδίκευση στην ψυχολογία.
Η αγάπη μου για τη
λογοτεχνία και τη ζωγραφική συνέπεσε με μία αντίστοιχη ειδίκευση μου.
Ειδικότερα στην διπλωματική ασχολούμαι με αφηγηματικές και εικαστικές αναλύσεις
παιδικών αναγνωσμάτων και πώς αυτά επηρεάζουν την πρόσληψη του παιδιού. Αυτό
στάθηκε αφορμή να εντρυφήσω λίγο περισσότερο
στον κόσμο της εικονογράφησης και να δημιουργήσω τις πρώτες
εικονογραφήσεις μου έχοντας ως βάση κείμενα.
Πέρα όμως από αυτό ήδη
από πολύ μικρή ηλικία μόλις 6 ετών και έχοντας έμφυτο ταλέντο στην ζωγραφική
ξεκίνησα να κάνω τις πρώτες μου φιγούρες, μικρόβιο που δεν σταμάτησε ποτέ.
Αντίστοιχα, εργασιακά
δραστηριοποιούμαι πάνω σε ψυχοπαιδαγωγικά προγράμματα (βοηθητικό προσωπικό) σε
ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Ασχολούμαι ερασιτεχνικά
μέχρι σήμερα με την εικονογράφηση: Φέτος
(2017) έχω πραγματοποιήσει την πρώτη μου εικονογράφηση σε ένα παιδικό βιβλίο
που πρόκειται να δημοσιευτεί.
…
Με αγάπη από τη
Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.
…
Η σελίδα του «Ένα
κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:
