«Ζει ο Μεγαλέξαντρος;»

Ζούσε μια φορά στη χώρα της Ελλάδας ένας νέος βασιλιάς, ο Μεγαλέξαντρος. Μιαν αδερφή είχε, τη λέγανε Γοργόνα. Ο Μεγαλέξαντρος ταξιδεύει σε μακρινές χώρες, περνά βουνά και θάλασσες, κι όταν γυρίζει πίσω φέρνει μαζί του το αθάνατο νερό. Θα το ‘πινε όταν θα ερχόταν η ώρα, και δε θα πέθαινε ποτές. Θα πατούσε όλα τα κάστρα του κόσμου, και θα βασίλευε όσο που υπάρχει η γη. Μα δεν πρόκαμε. Η αδερφή του είδε το αθάνατο νερό και, χωρίς να υποψιάζεται τι είναι, το ήπιε. Τότες ο Μεγαλέξαντρος θύμωσε πολύ, την άρπαξε απ’ τα μαλλιά και την έριξε στη θάλασσα. Από τότες η Γοργόνα ζει μες στο πέλαγο. Τα μάτια της είναι στρογγυλά, έχει φίδια στα μαλλιά της, τα χέρια της είναι χάλκινα και στις πλάτες της έχει χρυσά φτερούγια. Απ’ τη μέση και κάτω είναι ψάρι, κι όλα τα ψάρια του πελάγου την έχουν για βασίλισσά τους. Πάντα αναθυμάται το μεγάλο βασιλέα, τον αδερφό της, που πέθανε νιος. Πάντα ρωτά να μάθει απ’ τους γεμιτζήδες που βρίσκει στο δρόμο της:

«Ζει ο Μεγαλέξαντρος;»

«Ζει και βασιλεύει» της αποκρίνουνται.

Τότες η Γοργόνα, αυτά μαθαίνοντας, χαίρεται πολύ και παραγγέλνει στα κύματα ν’ αφήσουν το καϊκι να περάσει. Αν όμως κανένας θαλασσινός τύχει να μην ξέρει και της πει  πως ο βασιλέας πέθανε, τότες δεν έχει γλιτωμό: η Γοργόνα σηκώνει σίφουνα και παίρνει μαζί της το καϊκι και το ναύτη. Ύστερα ανεβαίνει ψηλά στο κύμα να βρει άλλο γεμιτζή για να της πει, να της το βεβαιώσει, πως ο αδερφός της ζει, πως, όχι, ο Μεγαλέξαντρος δεν πέθανε…

ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ, Αιολική Γη, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

…

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Την εικόνα έκανε η Αγγελική Ιωακειμίδου.

Το όνομά μου είναι Αγγελική Ιωακειμίδου. Είμαι φοιτήτρια στη σχολή Τεχνών, Ήχου και Εικόνας, προς το τέλος των σπουδών και ασχολούμαι με τη ζωγραφική, την εικονογράφηση και το κινούμενο σχέδιο.

Ολοκλήρωσα το δίμηνο πρόγραμμα κλασσικού σχεδίου στο Animation Workshop της Δανίας το φθινόπωρο του 2016.

Πήρα μέρος στην Art Αθήνα του 2016, καθώς και σε μια έκθεση ζωγραφικής στην Κέρκυρα, στον χώρο Corfu Gallery, ανάμεσα σε άλλους 9 συμφοιτητές. Η έκθεση έφερε το όνομα «Απίθανες Πιθανότητες» και μαζί με μια άλλη συμφοιτήτρια δημιουργήσαμε την αφίσα της έκθεσης.

Προσωπική Σελίδα :

http://mikemocopaldi.wixsite.com/angelic-art/bio

instagram:

https://www.instagram.com/aggelic_yiok/

Δείγματα δουλειάς animation :

https://www.youtube.com/watch?v=ELnq-9B8V5A

https://www.youtube.com/watch?v=JDZ7v_Q3EvU

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

Οι δώδεκα μήνες και το βαρέλι τους

Οι δώδεκα μήνες τον παλιό καιρό ήταν αδέρφια. Είχαν ένα βουτσάκι γεμάτο κρασί και είχε κείνο το βουτσάκι δώδεκα πίρους. Μια μέρα είπαν να μοιράσουνε το κρασί και να πάρει ο καθένας τον πίρο του. Οι πίροι ήταν ο ένας πάνω από τον άλλο.

Την ώρα που μοιράζανε, ο γερο-Μάρτης, πονηρός, είπε στους άλλους: «Αφήστε σ’ εμένα τον κάτω πίρο, γιατί είμαι γέροντας και δεν μπορώ ν’ ανέβω ψηλά».

Οι άλλοι δεν καταλάβανε την πονηριά του και τον αφήκανε. Μα ο καλός σου ο γερο-Μάρτης άνοιξε αμέσως τον πίρο του κι άρχισε να κουτσοπίνει μοναχός του, ενώ οι άλλοι φυλάγανε το μερτικό τους και δεν πίνανε.

Κάποτε όμως πήγανε κι οι άλλοι μήνες ν’ ανοίξουν ο καθένας τον πίρο του για να πιούνε. Ανοίγει ο ένας, τίποτα κρασί, ανοίγει ο άλλος, τίποτα. Όλοι ανοίξανε τους πίρους τους και κανενός δεν έβγαινε κρασί, αλλά του γερο-Μάρτη κάτι έβγαινε ακόμα. Τότε κι αυτοί οι κουτοί κατάλαβαν πως τους εγέλασε ο γέρος και τους ήπιε το κρασί και τον πιάσανε το φίλο και του τράβηξαν ένα ξύλο, που είπε αμάν.

Από τότε λοιπόν ο Μάρτης, όταν θυμάται τη δουλειά που σκάρωσε στ’ αδέρφια του, που τους ήπιε δηλαδή το κρασί, γελάει, κι ο καιρό ξαστερώνει. Όταν όμως θυμάται και το ξύλο που ‘φαγε, κλαίει, και τότες είναι που βρέχει.

ΛΑΪΚΟ

…

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Την εικόνα έκανε η Αγγελική Ιωακειμίδου.

Το όνομά μου είναι Αγγελική Ιωακειμίδου. Είμαι φοιτήτρια στη σχολή Τεχνών, Ήχου και Εικόνας, προς το τέλος των σπουδών και ασχολούμαι με τη ζωγραφική, την εικονογράφηση και το κινούμενο σχέδιο.

Ολοκλήρωσα το δίμηνο πρόγραμμα κλασσικού σχεδίου στο Animation Workshop της Δανίας το φθινόπωρο του 2016.

Πήρα μέρος στην Art Αθήνα του 2016, καθώς και σε μια έκθεση ζωγραφικής στην Κέρκυρα, στον χώρο Corfu Gallery, ανάμεσα σε άλλους 9 συμφοιτητές. Η έκθεση έφερε το όνομα «Απίθανες Πιθανότητες» και μαζί με μια άλλη συμφοιτήτρια δημιουργήσαμε την αφίσα της έκθεσης.

Προσωπική Σελίδα : 

http://mikemocopaldi.wixsite.com/angelic-art/bio

instagram:

https://www.instagram.com/aggelic_yiok/

Δείγματα δουλειάς animation : 

https://www.youtube.com/watch?v=ELnq-9B8V5A

https://www.youtube.com/watch?v=JDZ7v_Q3EvU

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

Η νύφη που πολύ συλλογιόταν

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας γέρος και μια γριά που είχαν μια κόρη της παντρειάς. Μια μέρα ένα παλικάρι πήγε να τη ζητήσει γυναίκα του και, για να τον περιποιηθούν καλά, η μάνα έστειλε την κόρη στην κάβα για να φέρει μπύρα. Η κοπέλα έτρεξε, ζύγωσε την κανάτα στο βαρέλι κι άνοιξε τον πείρο. Η μπύρα άρχισε να τρέχει και η κοπέλα άρχισε να συλλογιέται: «Αν παντρευτώ τούτο το παλικάρι -και θα το παντρευτώ το δίχως άλλο- και κάνουμε παιδί και το παιδί χτυπήσει το κεφάλι του, με τι θα το γιατρέψουμε;».

Έκατσε για να συλλογιστεί καλύτερα, μα είχε πάντα την κανάτα κάτω απ’ το ανοιχτό βαρέλι και η μπύρα ξεχείλισε κι εξακολουθούσε να τρέχει ώσπου έφτασε στον αστράγαλο. Απάνω η μάνα βαρέθηκε να περιμένει και είπε να κατέβει κάτω να τη φωνάξει. Και σαν την είδε, της είπε θυμωμένη:

-Τι κάνεις καθισμένη εκεί κάτω; Κάνε γρήγορα!

-Αχ, μάνα μου, αποκρίθηκε η κόρη, είμαι εδώ καθισμένη γιατί έχω μια συλλογή που με βασανίζει. Όταν θα παντρευτώ τούτο το παλικάρι, και θα το παντρευτώ το δίχως άλλο, και κάνουμε παιδί και το παιδί χτυπήσει το κεφάλι του, με τι θα το γιατρέψω;

-Έχεις δίκιο, με τι θα το γιατρέψεις; αναρωτήθηκε κι η μάνα κι έκατσε κοντά στην κόρη της. 

Κι έμειναν εκεί καθισμένες να συλλογιούνται, με την κανάτα πάντα στο βαρέλι και η μπύρα έτρεχε κι εξακολουθούσε να τρέχει ώσπου έφτασε στα γόνατά τους.

Επάνω ο πατέρας βαρέθηκε να περιμένει τις δυο γυναίκες και κατέβηκε στην κάβα να τις φωνάξει. Σαν τις είδε, είπε θυμωμένος:

-Τι κάθεστε εκεί κάτω; Κάντε γρήγορα!

-Αχ, άντρα μου, αποκρίθηκε η γριά, καθόμαστε εδώ γιατί έχουμε μια συλλογή που μας βασανίζει. Αν η κόρη μας παντρευτεί τούτο το παλικάρι, και θα το παντρευτεί το δίχως άλλο, και κάνουν παιδί και το παιδί χτυπήσει στο κεφάλι του, με τι θα το γιατρέψουν;

-Έχεις δίκιο, με τι θα το γιατρέψουν; είπε ο γέρος κι έκατσε κι αυτός κοντά στις δυο γυναίκες. Κι έμειναν εκεί και οι τρεις, να συλλογιούνται και να συλλογιούνται, με την κανάτα πάντα στο βαρέλι και η μπύρα έτρεχε κι εξακολουθούσε να τρέχει ώσπου έφτασε στη μέση τους. 

Ο γαμπρός επάνω βαρέθηκε να περιμένει τα πεθερικά του και τη νύφη και κατέβηκε κάτω για να τους φωνάξει. Τους είδε και ρώτησε ξαφνιασμένος:

-Μα γιατί κάθεστε εκεί, μες στη μπύρα; Γιατί δεν ανεβαίνετε πάνω;

-Αχ, γαμπρέ μου, αποκρίθηκε ο γέρος, είμαστε καθισμένοι εδώ, γιατί είναι μια συλλογή που μας βασανίζει. Αν η θυγατέρα μας σε παντρευτεί, και θα σε παντρευτεί το δίχως άλλο, και κάνετε παιδί και το παιδί χτυπήσει το κεφάλι του, με τι θα το γιατρέψουμε;

Το παλικάρι είδε και άκουσε, δεν άνοιξε το στόμα του κι έφυγε δίχως να βγάλει τσιμουδιά. Και δεν ξαναγύρισε πια.

(Δανία)

Παγκόσμια Ανθολογία Παραμυθιού (400 παραμύθια από 100 χώρες), εκδόσεις Ανθολογία, 

τόμος 1.

…

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Την εικόνα έκανε η Αγγελική Ιωακειμίδου.

Το όνομά μου είναι Αγγελική Ιωακειμίδου. Είμαι φοιτήτρια στη σχολή Τεχνών, Ήχου και Εικόνας, προς το τέλος των σπουδών και ασχολούμαι με τη ζωγραφική, την εικονογράφηση και το κινούμενο σχέδιο.

Ολοκλήρωσα το δίμηνο πρόγραμμα κλασσικού σχεδίου στο Animation Workshop της Δανίας το φθινόπωρο του 2016.

Πήρα μέρος στην Art Αθήνα του 2016, καθώς και σε μια έκθεση ζωγραφικής στην Κέρκυρα, στον χώρο Corfu Gallery, ανάμεσα σε άλλους 9 συμφοιτητές. Η έκθεση έφερε το όνομα «Απίθανες Πιθανότητες» και μαζί με μια άλλη συμφοιτήτρια δημιουργήσαμε την αφίσα της έκθεσης.

Προσωπική Σελίδα :

http://mikemocopaldi.wixsite.com/angelic-art/bio

instagram:

https://www.instagram.com/aggelic_yiok/

Δείγματα δουλειάς animation :

https://www.youtube.com/watch?v=ELnq-9B8V5A

https://www.youtube.com/watch?v=JDZ7v_Q3EvU

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks