Στο καλό, χελιδονάκια!

Ο αντικρινός κυρ Χελιδόνος είδε το χελιδονορολόι του.

-Έτοιμοι; ρώτησε. Τα πράγματά μας είναι έτοιμα;

Η γυναίκα του, που από τις πολλές δουλειές δεν είχε προλάβει ούτε να βουρτσίσει το φτερωτό φουστάνι της, είπε:

-Ναι, είμαστε έτοιμοι.

Κάθισε να ξεκουραστεί σ’ ένα φύλλο απάνω. Το φύλλο τρεμούλιασε συγκινημένο.

-Δεν ξεχάσαμε τίποτα; ρώτησε πάλι ο κυρ Χελιδόνας και ήταν ανήσυχος. Το ίδιο ανήσυχη ήταν και η κυρα-Χελιδόνα.

-Το ρολόι σου πηγαίνει καλά;

-Ποτέ δεν κάνουν λάθος τα χελιδονορολόγια, της απάντησε με αξιοπρέπεια ο άντρας της.

-Δεν αποχαιρετήσαμε τους φίλους μας, θυμήθηκαν τα χελιδονάκια, που όση ώρα μίλαγαν οι γονείς τους αυτά  τσιμπολογιόντουσαν.

-Πάμε, χρέος μας είναι να τους αποχαιρετήσουμε, συμφώνησε ο πατέρας.

Οι φίλοι τους, τα παιδιά, εκείνη την ώρα κάνανε μάθημα. Ο Φριφρής στάθηκε στο πεζουλάκι του παραθυριού. Ευγενικά χτύπησε το τζάμι.

-Παιδιά, ήρθε η ώρα να φύγουμε, έλεγε το χτύπημά του.

Ο δάσκαλος το άκουσε.

-Τα χελιδόνια φεύγουν. Πάνε σε ζεστές χώρες, είπε στα παιδιά. Πάμε να τα αποχαιρετήσουμε.

Όλοι βγήκαν στην αυλή.

-Φεύγετε, χελιδονάκια; ρώτησαν τα παιδιά.

-Ναι, είπε ο Φριφρής.

-Καλοτάξιδα, ευχήθηκε ο δάσκαλος.

Οι γεωργοί που δούλευαν στα χωράφια άφησαν κάτω τις τσάπες.

-Στο καλό! Στο καλό! Να μας ξανάρθετε, ευχήθηκαν στα χελιδόνια.

-Να μας ξανάρθετε, είπε η γιαγιά και παράτησε το κυδώνι γλυκό που έφτιαχνε και βγήκε στην αυλή.

-Στο καλό, χελιδονάκια, είπε ο Γιώργος. Και η Μαρία έβγαλε το μαντίλι της από την τσέπη, το ανέμισε και φώναξε:

-Στο καλό, χελιδονάκια! και βούρκωσε…

ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΣΟΥΡΕΛΗ

…

Κάθε βδομάδα η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Την εικόνα έκανε η Τζένη Πολυκανδριώτη.

Η Τζένη Πολυκανδριώτη γεννήθηκε το 1992, είναι απόφοιτος του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας (Σχολή Καλών Τεχνών) και ζει στον Πειραιά.

Στα πλαίσια της πρακτικής της άσκησης έχει εργαστεί σε δημοτικά σχολεία της Φλώρινας.

Συμμετείχε εθελοντικά στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης (στο καλοκαιρινό πρόγραμμα Φροντίδα με Τέχνη στην Πλάκα-2017 ), ενώ από το 2016 εργάζεται σε σχολή ζωγραφικής στον Πειραιά.

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

Τα χρωματιστά μολύβια

Σήμερα τα χρωματιστά μολύβια τρελάθηκαν.

Πήγε η Ελένη να ζωγραφίσει το περβόλι.

-Άσε, Ελένη, να το ζωγραφίσουμε εμείς, είπανε.

Και τα πράσινα, κόκκινα, κίτρινα μολύβια χρωμάτισαν ένα φανταχτερό περβόλι.

Πήγε η Ελένη να ζωγραφίσει τον ουρανό.

-Άσε, Ελένη, να τον ζωγραφίσουμε εμείς, είπανε πάλι.

Κι άστραψε ο ουρανός και γιόμισε χρώματα. Τα λουλούδια του περβολιού, οι ντάλιες, τα τριαντάφυλλα κι οι μενεξέδες ανεβήκανε στον ουρανό.

Πήγε κι η Ελένη να ζωγραφίσει τη θάλασσα.

-Άσε, Ελένη, να τη ζωγραφίσουμε εμείς, είπανε τα χρωματιστά μολύβια.

Και γιόμισε αφρούς το χαρτί και ψάρια ασημένια και κοράλλια και κοχύλια.

Πήγε η Ελένη να ζωγραφίσει τη μητέρα.

-Άσε, Ελένη, να τη ζωγραφίσουμε εμείς.

-Όχι, απάντησε η Ελένη. Τη μαμά μου εγώ θα τη ζωγραφίσω.

Και η Ελένη, στο άσπρο χαρτί, ζωγράφισε έναν αστραφτερό ήλιο.

ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ,

Ο αγέρας παίζει φλογέρα, Εκδόσεις Πατάκη.

…

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας, διηγήματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Την εικόνα έκανε η Κατερίνα Φυρογέννη.

Η Κατερίνα γεννήθηκε το 1992 στη Θεσσαλονίκη, όπου και κατοικεί. Έχει τελειώσει το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας και έχει παρακολουθήσει πολλά παιδαγωγικά συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες. Ασχολείται με το σκίτσο και το ελεύθερο σχέδιο. 

Στοιχεία επικοινωνίας:

firogeni@yahoo.gr

Η σελίδα της Κατερίνας:

http://catherinedaydreamer.deviantart.com/gallery/


και εδώ:

https://www.instagram.com/catherinedaydreamer/?fbclid=IwAR3JGfmO_4GIBZUdKT2J6TU9zzidwNTFJgo4vUlqq_H917sbAANci52RbeU

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

Κατερίνα

Η Κατερίνα έλυσε τις κορδέλες του μεγάλου της καπέλου.

Μόλις γύρισε από την εκκλησιά και ακόμα τα λόγια του παπά βουίζανε στ’ αυτιά της. Βέβαια, δεν τα κατάλαβε όλα όσα είπε ο παπάς. Εκείνο που κατάλαβε ήταν ότι για να πας στον Παράδεισο πρέπει να κάνεις καλές πράξεις. Κι η Κατερίνα ήθελε πολύ να πάει στον Παράδεισο!

-Κατερίνα, πάρε με και μένα μαζί σου, την παρακάλεσε ο Γιωργής, ο μικρότερος ξάδελφος, όταν του είπε το όνειρό της.

Κι η Κατερίνα, που φοβότανε τα μοναχικά ταξίδια -τρέχα γύρευε αν έβρισκε κανένα γνωστό στον Παράδεισο- του είπε πως, ναι, θα τον πάρει μαζί της. Μόνο που έπρεπε να κάνει κι αυτός καλές πράξεις.

-Θα τις κάνουμε μαζί! ενθουσιάστηκε ο Γιωργής. Σταμάτησαν να μιλάνε, γιατί άκουσαν κουβέντες απ’ έξω! Είχε έρθει ο θείος.

-Σας έφερα αυτή τη συναγρίδα να φάνε τα παιδιά, έλεγε ο θείος. Νύχτα σηκώθηκα, πήρα τη βάρκα μου, ρίχνω τ’ αγκίστρι. Περιμένω, περιμένω. Τσακ, νιώθω ένα τσίμπημα. Μεγάλο ψάρι τσιμπάει, σκέφτομαι. Τραβάω τ’ αγκίστρι, δεν υπήρχε δόλωμα. Μεγάλο κι έξυπνο ψάρι τσιμπάει, ξανασκέφτομαι. Βάζω δόλωμα και περιμένω. Νιώθω πως το ψάρι μ’ έχει πλησιάσει. Η θάλασσα ταράζεται. Ταράζεται κι η βάρκα μου.  Είναι, λέω από μέσα μου, κοπάδι ολόκληρο. Υπάρχει κίνδυνος να αναποδογυρίσει η βάρκα μου και να χαθώ στα μαύρα κύματα. Μα τι μεγάλος ψαράς θα είμαι, αν δεν καταφέρω να ‘ρθω με ψάρια μεγάλα στ’ ανίψια μου; Επιμένω το λοιπόν και με τέχνη μεγάλη πιάνω αυτή τη συναγρίδα. Μα ορμάνε οι άλλες να τη σώσουν. Ορμάνε να τη γλιτώσουν από μένα. Παίρνω κι εγώ ένα ξύλο και χωρίς ν’ αφήσω την πετονιά, χτυπώ αλύπητα τα άλλα ψάρια. Φοβούνται αυτά, φεύγουν. Έτσι έγινε και σήμερα θα ‘χουμε συναγρίδα βραστή! 

Ο θείος είχε λαχανιάσει.

-Κάτσε. Κόβω καφέ φρέσκο. Θα σου ψήσω έναν να ξεκουραστείς!

Η θεία έβγαλε από το μύλο τον καφέ και τράβηξε για την κουζίνα.

Η Κατερίνα κοίταξε με νόημα το Γιωργή.

-Ο καημένος ο θείος ξέχασε, ψιθύρισε στον ξάδελφό της. Σκέφτηκε πως όταν μιλάνε οι μεγάλοι -της το ‘πε πολλές φορές η μαμά-δεν ανακατεύονται τα παιδιά. Μπορεί τώρα να θύμωνε κι ο πατέρας. Μα ο Παράδεισος δεν κερδίζεται έτσι!

-Πάμε, είπε μ’ απόφαση!

Άνοιξαν την πόρτα. 

-Είδα κι άλλη συναγρίδα, τόοση! έδειχνε με τα χέρια ο θείος.

-Όχι, θείε, είπε με θάρρος η Κατερίνα, δεν είδες άλλη πιο μεγάλη! Ο ψαράς στην αγορά σου ‘δωσε τη μεγαλύτερη που είχε! Ήμουνα εκεί, όταν την πλήρωνες.

Η Κατερίνα ένιωσε ξαλαφρωμένη με το καλό που έκανε, να βοηθήσει το θείο της να θυμηθεί. Και φαίνεται πως πραγματικά χάρηκε ο θείος, γιατί έγινε κατακόκκινος από ευχαρίστηση. Και ο πατέρας της ασφαλώς θα συγκινήθηκε, γιατί ξερόβηξε πολλές φορές. Η Κατερίνα τράβηξε το Γιωργή πολύ ευτυχισμένη, που έδωσε τόση χαρά στους δικούς της.

-Αλλά, Γιωργή, είμαστε στην αρχή. Πρέπει να κάνουμε πολλές καλές πράξεις ακόμα.

ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ , Κατερίνα, εκδόσεις Καμπανά.

…

Η Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει κείμενα παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθια ή ποιήματα), διήγηματα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Από τον Δεκέμβριο του 2014 φιλοξενούνται στη στήλη και ανέκδοτα κείμενα νέων δημιουργών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση αυτά.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr

…

Τη σημερινή εικόνα έκανε η Αθηνά Πετούλη.

Γεννήθηκα στην Κόρινθο, μεγάλωσα και σπούδασα στην Αθήνα, όπου παρακολούθησα μαθήματα σχεδίου (γραμμικό-ελεύθερο) και ζωγραφικής. Διαμένω μόνιμα στο νησί της Σάμου με τον σύζυγο και τα τρία παιδιά μας. Σε εικαστικό εργαστήρι στο νησί συνέχισα τη σπουδή στο χρώμα, σε υλικά και μικτές τεχνικές . Ασχολούμαι με τη ζωγραφική (ελαιογραφίες, ακουαρέλες, ακρυλικά, έργα για παιδικά δωμάτια, τοιχογραφίες), τη φωτογραφία, την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων και την εκμάθηση ζωγραφικής σε παιδιά. Έχω λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας κι έχω εικονογραφήσει παραμύθια για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας, με πιο πρόσφατα το «Καλημέρα ήλιε» της νηπιαγωγού Ευφροσύνης Σπυροπούλου, «Ο Κόα και το μεγάλο του δώρο» της Αθηνάς Βουδούρη, καθώς επίσης και μια συλλογή ποιημάτων για παιδιά Δημοτικού της νηπιαγωγού Γιώτας Κοτσαύτη, η οποία τιμήθηκε τον Δεκέμβριο του 2014 με την μοναδική διάκριση στην κατηγορία της ποίησης στον 59ο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Η εικαστική προσέγγιση ενός παραμυθιού, κειμένου ή ποιήματος με γοητεύει. Η ζωγραφική είναι για μένα ένα παιχνίδι με τα χρώματα και το φως κι έχω φυλάξει μέσα μου ένα κομμάτι παιδικότητας που με οδηγεί δημιουργικά.

Η σελίδα της Αθηνάς στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/Athina-Petouli-illustration-paintings-for-kids/629966553779944?pnref=story

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks