Αγιομυργιανάκη Αλεξία
Χαχαχα και χιχιχι
τα στιχάκια του όλα είναι.
Ένα ποίημα απλό
νόμιζαν πως θα διαβάσουν.
Μα αυτό γελά πολύ.
Χαμόγελα σκορπά παντού.
Χαίρονται και τα παιδιά.
Να το τελειώσουν δεν μπορούν
με τόσα χα και τόσα χι!
Γακοπούλου Βάγια
Το γελαστό ποίημα
Μικρό ποιηματάκι
Υπόσχεση δίνει
Το δάκρυ να σβήσει
Να σκορπίσει χαρά
Στο σχολείο τρυπώνει
Τραγούδια μαθαίνει
Στο διάλειμμα τρέχει
Με φίλους πολλούς
Κυλά στο λιβάδι
Ξαπλώνει στη χλόη
Φτερνίζεται και στέλνει
Στον ήλιο φιλί
Χαμόγελα μαζεύει
Μπουκέτο τα φτιάχνει
Και μας γεμίζει την αγκαλιά!
Γιάννου Μαρίνα
Κάποτε διάβασα ένα ποίημα,
ένα ποίημα που γελάει.
Ένα ποίημα ευτυχισμένο...
Είχε τόσα να μου πει...
για παιδιά που τρέχουν στα λιβάδια,
για λουλούδια π' ανθίζουν την αυγή,
για πεταλούδες στους αγρούς,
για πουλιά που κελαηδούν,
για τη μυρωδιά του ψωμιού,
για την αγκαλιά μιας μάνας,
για τη σκιά που κάνει ο πλάτανος στο ερωτευμένο ζευγάρι
καθώς ανταλλάζει λόγια αγάπης ...
Με τόση ευτυχία πώς να μη γελάει
κι αυτό και όλοι εμείς μαζί;
Θεοδωρίδου Νατάσσα
Ξέρετε το ποίημα που γελάει
Ξέρετε το ποίημα που γελάει;
Εκείνο που κρύβει λέξεις αστείες και στιγμές περίεργες.
Εκείνες που θυμίζουν παιχνίδια με φίλους.
Κι άλλες που μοιάζουν με παγωτό βανίλια.
Όλες τους γεμάτες. Γεμάτες χαρά και γέλια τρανταχτά.
Ξέρετε το ποίημα που γελάει;
Είναι αυτό που κρύβεται, εκεί, μέσα βαθιά.
Εκεί που πάντα κάτι υπάρχει.
Κάτι απ’ όσα έχουν τα παιδιά.
Όλοι ξέρετε το ποίημα που γελάει!
Κολιαστάση Δήμητρα
Υπάρχει ένα Ποίημα.
Πολύ γελαστό.
Τρέχει όλη μέρα.
Το μολύβι να βρει.
Θέλει να γράψουν.
Έναν χαρούμενο στίχο.
Του αρέσει να βλέπει.
Παιδιά να χαμογελούν.
Έτσι έφτιαξε ένα Ποίημα.
Να του μοιάζει πολύ.
Να μοιάζει με λουλούδι.
Να μοιάζει με άνοιξη.
Να μοιάζει με γιορτή.
Να είναι ένα Ποίημα.
Σαν παιδί γελαστό!
Κοτσαύτη Γιώτα
Για ώρα ανάγκης
Γελάει, γελάει, γελάει το ποίημα.
Ακόμα και τις μέρες που δεν πάνε όπως τις σχεδίασε.
Κάθε φορά που κάποιος το διαβάζει,
του αφήνει να έχει κι αυτός λίγο γέλιο.
«Για ώρα ανάγκης» λέει
και κλείνει το μάτι.
Μαυρουδή Μαρία
Ήταν τόσο χαρούμενο αφού οι λέξεις
που το συνόδευαν έδιναν χαρά
σε όσους κι όσες είχαν την ευκαιρία
να το διαβάσουν.
Καθώς έβλεπε τους ανθρώπους
να χαμογελάνε όταν
κοίταζαν κάθε σειρά του
έκλεβε λίγη από τη χαρά τους και χαμογελούσε.
Σιγά σιγά το χαμόγελο
εξελισσόταν σε ένα δυνατό γέλιο.
Ευχόταν συχνά αυτό να συνέβαινε.
Αλλά του αρκούσε να το ζήσει
έστω και για μία φορά.
Πλιάτσικα Βάσω
Πριν γίνω ποίημα, ήμουν ένα άσπρο χαρτί,
που ο άνεμος με ταξίδεψε στα σύννεφα.
Και σαν εκείνα με χάιδεψαν γλυκά,
εγώ τους χαμογέλασα χαρούμενο.
Τότε του ουράνιου τόξου τα χρωματιστά μολύβια
ξεκίνησαν τις λέξεις μου να απλώνουν επάνω στο χαρτί
με βιάση μπόλικη και φαντασία!
Κι όταν οι ζαβολιάρες μύτες τους με ξεσήκωσαν
με το παιχνιδιάρικο γαργαλητό τους,
τα γέλια μου τράνταξαν τον ουρανό
και βρέθηκα να χοροπηδώ ανάμεσα στ’ αστέρια.
Με είδαν εκείνα και μου χάρισαν τον τίτλο:
«Το ποίημα που γελάει»
Χατζηχάννα Έλενα
Θα ήταν πλάνη,
δεν μπορεί,
δεν γίνεται σας λέω.
Πού έχει ξανά ακουστεί το ποίημα να γελάει;
Και χαχαχα και χαχαχου ήτανε μες στο γέλιο.
Μικρές καρδιές σαν πούπουλο
’τρεχαν να το αρπάξουν
μην τους ξεφύγει η χαρά και μείνουν στη μιζέρια!
...........................................................
Η εικόνα δημιουργήθηκε μέσω ΑΙ αποκλειστικά για το ιστολόγιο.
Γράφτηκαν με αφορμή το παιχνίδι γραφής εδώ:
https://www.facebook.com/groups/1006082537869676
Θα χαρούμε πολύ να μας γράφετε τις εντυπώσεις σας ή, αν είστε εκπαιδευτικοί και δουλέψετε με κάποιο κείμενο στην τάξη σας, να μοιραστείτε την εμπειρία.
Το ιστολόγιο λειτουργεί, εδώ και δέκα χρόνια, αποκλειστικά και μόνο αφιλοκερδώς (δεν έχει καν διαφημίσεις, όπως η πλειοψηφία των ιστολογίων) κι η ανατροφοδότησή σας είναι για μας ένα ισχυρό κίνητρο για να συνεχίσουμε.
Ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας: yotakotsafti1@yahoo.gr
Ευχαριστούμε θερμά!
