Οι μπαμπάδες είν’ αστείοι

Οι μπαμπάδες είν’ αστείοι,

παιχνιδιάρηδες πολύ,

κι ας το παίζουν κάπου κάπου

αυστηροί και σοβαροί.

Δεν μας ξεγελούν καθόλου

όταν λεν «μη φας γλυκά!»,

ξέρουμε πως απ’ την πόρτα

κάνει νόημα η μαμά.

Όταν όμως φεύγει εκείνη

κι ο μπαμπάς «διοριστεί»

να 'ναι αυτός που μας προσέχει,

γίνεται ξανά παιδί!

Σκανδαλιές πολλές και γέλια,

τρέλες, φάρσες, λιχουδιές,

οι κανόνες χαλαρώνουν,

-κάνουμε μαζί ζημιές!

ΓΙΩΤΑ ΚΟΤΣΑΥΤΗ (ανέκδοτο κείμενο)

…

Την εικόνα έκανε η Snezana Krstic.

Γεννήθηκα 20 Απριλίου 1967 στο Κρούσεβατς, παλιά πρωτεύουσα της Σερβίας. Οι σπουδές μου στη δημοσιογραφία και στη νομική ήταν πάντα κάτω από τη σκιά της αγάπης μου για τη ζωγραφική.

Σε ηλικία 16 ετών έκανα την πρώτη ατομική μου έκθεση στη Σερβία.

Έκτοτε ακολούθησαν 3 ακόμη ατομικές εκθέσεις και άλλες 20 μαζί με άλλους ζωγράφους.

Το 1998 ήρθα στη Θεσσαλονίκη, όπου κατοικώ και εργάζομαι.

Την ίδια χρονιά είχα μία συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο «Αιγαίο», κατά την οποία ανέλαβα την εικονογράφηση μιας σειράς παραμυθιών.

Από τότε έχω λάβει μέρος σε πολλές ατομικές εκθέσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Το 2006 μου απενεμήθη το διεθνές βραβείο “Serbian Spirit” για τη συμμετοχή μου στο Πολυεθνικό-Πολιτιστικό Φεστιβάλ και Εκθέσεις Ζωγραφικής.

Για 10 χρόνια είχα το ατελιέ «Παραγωγή έργων Τέχνης» (διακόσμηση-δημιουργία χειροποίητων διακοσμητικών αντικειμένων για τη βιτρίνα- συνεργασία με το κατάστημα ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ HOMESTORES και  SENSO PER LEI).

Η σελίδα της Snezana στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/SK-ARTCREATIONS/124236954362480?fref=ts

…

Με αγάπη από τη Φλώρινα,

Γιώτα Κοτσαύτη.

…

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks

Ο κόσμος χρειάζεται μπαμπάδες

Ζήτω οι μπαμπάδες που επιδίδονται στα πάντα. Που κάνουν ό,τι χρειάζεται να γίνει. Που σκουπίζουν μύτες και ανεβάζουν βρακάκια. Που καθαρίζουν πατάτες. Που φτιάχνουν την αποχέτευση. Που χτυπάνε και ανακατεύουν και ψιλοκόβουν. Που έχουν ήδη βάλει τα παιδιά για ύπνο την ώρα που γυρίζει η μαμά απ’ τη δουλειά. Που είναι εκεί όποτε και όταν τους χρειάζονται. 

Ζήτω οι μπαμπάδες, που μαζί με τις μαμάδες, αποτελούν το κέντρο του σπιτιού.

Pam Brown, Στον αγαπημένο μου πατέρα, εκδόσεις Παπαδόπουλος.