Χριστούγεννα

 

Γακοπούλου Βάγια

Τρίγωνα κάλαντα, γλυκά κουδουνάκια, αγγέλων φωνές στην εξώπορτα, κόκκινες μύτες, σκουφάκια και γάντια,

Χριστούγεννα.

Στολίδια στο έλατο, φωτάκια που λάμπουν, αστέρι ψηλά στην κορφή, γιρλάντες χρυσές, λουλούδια και δώρα,

Χριστούγεννα.

Χέρια που δίνουν, αγάπη και νοιάξιμο, πόρτα ανοιχτή στην ανάγκη, φως κι ελπίδα, αγάπη, μαγεία

Χριστούγεννα.

 

Γκιντίδου Δήμητρα

Μακάρι

Εσύ, Χριστέ, που βρίσκεσαι

εκεί μέσα στη φάτνη

κι έχεις τη δύναμη, θαρρώ,

να στείλεις την αγάπη…

 

Στον κόσμο όλον άπλωσε,

δώσε σ’ όλη την πλάση

το θάρρος, μα και τη ζωή,

ποτέ κανείς μη χάσει!

 

Να φύγουνε οι πόλεμοι

κι οι έριδες στον κόσμο

και να μυρίζει μοναχά

βασιλικό και δυόσμο!

 

Μες στην ειρήνη πάντοτε

να ζούνε οι ανθρώποι.

Χάρη μεγάλη σου ζητώ,

χαρά να ’χουν οι τόποι!

 

Κι αγάπη να μας κυβερνά,

να φύγουνε τα μίση,

να πορευόμαστε μ’ αυτήν

τα όντ’ όλα στη φύση!

 

Κιζιρίδου Γεωργία

Ένα αόρατο μαγικό ραβδί πάνω από την πόλη

γέμισε χρυσόσκονη η πλάση όλη,

Του Θεανθρώπου γέννηση, τι θαύμα!

Μικροί μεγάλοι θέλουμε ένα και μόνο πράγμα:

Ειρήνη και αγάπη να σκορπίσει,

κάθε κακό ο Χριστός να εξαφανίσει.

Τη γέννηση με μελωδίες υμνούμε,

γύρω απ’ το τραπέζι μαζευόμαστε να φάμε και να πιούμε.

Χριστούγεννα, η μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου,

η ομόνοια των ημερών αντίδοτο κατά κάθε πόνου!

 

Κουτσιούμπα Δήμητρα

Χριστουγεννιάτικος χορός, με δίπλες και λαμπιόνια,

Ρούχα, παπούτσια αστραφτερά, λάμπουνε όλοι από χαρά.

Ίχνη στο πάτωμα λευκά, πατημασιές στα χιόνια.

Σωρός τ’ αστέρια φέγγουνε στη σκοτεινή νυχτιά.

Τρομπέτες παιανίζουνε μια μελωδία αιώνια

Ότι ο Χριστός γεννήθηκε στη φάτνη ταπεινά.

Υγεία, αγάπη και χαρά εύχονται και συμπόνια,

Γέλια ακούγονται ξανά, ας γίνουμε όλοι παιδιά.

Ελπίζουμε οι πόλεμοι να λείψουν κι η διχόνοια.

Νέοι, μεγάλοι και παιδιά το λέμε τώρα δυνατά.

Να ζήσουμε ειρηνικά, επιθυμούμε, χρόνια!

Άγια Νύχτα, χάρισέ μας ελπίδα και χαρά!

 

Σπαθαράκη Κατερίνα

Έξω κάνει κρύο,

το χιόνι σκεπάζει τους δρόμους.

Μέσα η μαμά χαμογελά,

πλάθει μελομακάρονα.

Το τζάκι ζεσταίνει

και η γιαγιά πλέκει ιστορίες.

Κάτω από το δέντρο

δώρα μικρά.

Μολυβένια στρατιωτάκια,

καρυοθραύστες και μπαλαρίνες.

Δώρα καρδιάς.

 

Έξω στο κρύο

ένα σπουργιτάκι κρυώνει.

Ψάχνει ψίχουλα να φάει.

Τα παιδιά το βλέπουν

και λυπούνται.

Ανοίγουν το παράθυρο,

κάνουν χώρο στο τζάκι.

Απόψε είναι Χριστούγεννα.

Απόψε κανένας μόνος.

Η ζωγραφιά είναι απ’ το pinterest. Αν κάποια/ος γνωρίζει πηγή και δημιουργό, ας αφήσει σχόλιο, για να το προσθέσουμε.

 

Γράφτηκε με αφορμή το παιχνίδι γραφής εδώ:

https://www.facebook.com/groups/1006082537869676

 

Θα χαρούμε πολύ να μας γράφετε τις εντυπώσεις σας ή, αν είστε εκπαιδευτικοί και δουλέψετε με κάποια ιστορία στην τάξη σας, να μοιραστείτε την εμπειρία.

Το παρόν ιστολόγιο λειτουργεί, εδώ και δέκα χρόνια, αποκλειστικά και μόνο αφιλοκερδώς (δεν έχει καν διαφημίσεις, όπως η πλειοψηφία των ιστολογίων) κι η ανατροφοδότησή σας είναι για μας ένα ισχυρό κίνητρο για να συνεχίσουμε.

Ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας: yotakotsafti1@yahoo.gr

Ευχαριστούμε θερμά!

 

 

Κλαίει ο Χειμώνας

 

Αν ρωτήσεις τα παιδιά,

Καλοκαίρι θέλουν μόνο.

Κι ο Χειμώνας γοερά

κλαίει με πίκρα και με πόνο.

 

«Μα δεν έχω εγώ χαρές;

Δεν τους φέρνω τόσα δώρα;

Με τα χιόνια, τις γιορτές;

Την ομίχλη και την μπόρα;

 

Δεν με θέλουν τα παιδιά.

Δεν με θέλουν κι οι μεγάλοι.

Μα αν δεν έρθω μια φορά,

θα μ’ αναζητήσουν πάλι».

 

Κλαίει ο Χειμώνας κλαίει.

Κι έτσι είναι, όπως τα λέει.

 

Σταυρούλα Γιώτη

 

Πηγή: Ανθολόγιο, Πεζά και ποιήματα με θέματα απ’ τους μήνες και τις εποχές, Εκδόσεις Αλάτι.

https://www.ekdoseisalati.com/p/prosfora-noemvrioy/

 

Εικόνα: Nino Chakvetadze

 

 

 

Ο Χειμώνας αναθέτει

 

Εγώ, ο Χειμώνας, για τρεις μήνες, είμαι το αφεντικό.

Δεκέμβρη, στρώσου στη δουλειά,

Χριστούγεννα, δώρα, οικογενειακές στιγμές, γέλια παιδικά,

μελομακάρονα, κουραμπιέδες κι ευχές μελένιες.

Γενάρη, ξύπνα!

Καλικαντζάρους, αγιασμούς κι αλκυονίδες βάλε στη σειρά,

χιόνια, κρύα, βροχές, ανέμους δυνατούς.

Φλεβάρη, άσε τις δικαιολογίες.

Ξέρω καλά ότι αντιρρήσεις δεν σηκώνεις

και διάθεση αλλάζεις στη στιγμή.

Κι οι τρεις, εμπρός λοιπόν,

απαιτείστε ρούχα χοντρά, κάστανα στη φωτιά,

κόκκινες μυτούλες, έλκηθρα και χιονάνθρωπους.

Κι εσείς εκεί,

τρέξτε όλοι στα ζεστά, να καλυφθείτε

με τρυφερές στιγμές κι αγκαλιές.

 

Λύχνου Πέπη

 

Πηγή: Ιστορίες με αλάτι (συλλογικό), Εκδόσεις Αλάτι.

https://www.ekdoseisalati.com/p/istories-me-alati-syllogiko/

 

 

 

Μελωμένες ζαβολιές

 

Κάτω απ’ το δέντρο ξάπλωνε

μία χνουδάτη γάτα

και ζαβολιές κατάστρωνε

σαν έβλεπε τα πιάτα.

 

Γύρω της τόσες νοστιμιές,

λαμπιόνια και στολίδια,

γιρλάντες, δώρα, λιχουδιές

κι αμέτρητα παιχνίδια.

 

Χριστούγεννα στο σπιτικό

μυρίζει κουραμπιέδες.

Πώς να κερδίσει μερτικό

ξάπλα στους καναπέδες;

 

Πηδά στα πιάτα και γοργά

κλέβει τυριού κομμάτι.

Κορδέλες, δες, τραβολογά

πριν την προλάβει μάτι.

 

Κάποιος τη βλέπει τρυφερά

κι όμως δεν τη μαλώνει.

Των Χριστουγέννων η χαρά

και τις ζημιές μελώνει.

 

Γεωργία Βουδούρη

 

Πηγή: Χριστούγεννα που δεν τελειώνουν ποτέ!, Εκδόσεις Σαΐτα.

http://www.saitapublications.gr/2023/01/blog-post_10.html

 

Χειμώνας

 

Απλώνεσαι στο λευκό του χιονιού.

Γλιστράς στις έρημες γειτονιές

και μοιράζεις ζεστά κάστανα

στις χούφτες των παιδιών.

 

Στολίζεις με χιονιά

τις αυλές, τους κήπους

και τα ολόξανθα μαλλιά

της μικρής που σου χαμογελά.

 

Μας φέρνεις το άστρο της Βηθλεέμ

και γεμίζεις τις κόκκινες κάλτσες

στο τζάκι με δώρα

και γλυκές καραμέλες.

 

Κοκκινίζεις τα μάγουλα των περαστικών

κι η βροχή χορεύει τρελά.

Γλυκέ μου παππού Χειμώνα,

πόσο σ’ αγαπώ!

 

Μπαφούτσου Χρύσα

 

Πηγή: Ιστορίες με αλάτι (συλλογικό), Εκδόσεις Αλάτι.

https://www.ekdoseisalati.com/p/istories-me-alati-syllogiko/

 

 

Ο κύριος Χειμώνας

 

Ποιος φορά χοντρό καπέλο,

γάντια, μπότες και παλτό;

 

Ποιος μας φέρνει ελιές και λάδι,

ποιος το τζάκι μας ανάβει;

 

Κάστανα στις χούφτες τόσα

και καρύδια ένα σωρό

ποιος γενναιόδωρα μοιράζει;

 

Ποιος τ’ αφράτο του το χιόνι,

όταν ρίξει από ψηλά,

γίνονται λευκοί οι κάμποι,

ομορφαίνουν τα χωριά;

 

Είναι ο κύριος Χειμώνας

που τα έχει όλ’ αυτά

μα δεν είναι αρκετά

...θέλει και Χριστούγεννα!

 

Σμαρώ Στρατή

Πηγή: Ανθολόγιο, Πεζά και ποιήματα με θέματα απ’ τους μήνες και τις εποχές, Εκδόσεις Αλάτι.

https://www.ekdoseisalati.com/p/prosfora-noemvrioy/

 

Η ζωγραφιά είναι απ’ το pinterest.

Ποιος είναι;

 

                                                            

Όλο τον χρόνο τη λίστα ετοιμάζει

με τα καλά και τ’ άτακτα παιδιά.

Στο εργαστήρι του προσεκτικά επιβλέπει

όσα παιχνίδια φτιάχνουνε τα ξωτικά.

 

Καθώς κοντεύουν οι γιορτές έτοιμα είναι

δώρα, ελάφια, έλκηθρο, στολή,

ο χάρτης και η λίστα που θα πάρει

για να βρεθεί μ’ ακρίβεια στη γη.

 

Σε κάθε σπίτι μπαίνει μ’ ευκολία,

ξέρει καλά τον τρόπο τον σωστό.

Όταν στα δέντρα αφήσει αυτό που πρέπει,

δεν λέει όχι σ’ ένα νόστιμο γλυκό!

 

Γιώτα Κοτσαύτη

 

Πηγή: Χριστούγεννα που δεν τελειώνουν ποτέ!, Εκδόσεις Σαΐτα.

http://www.saitapublications.gr/2023/01/blog-post_10.html

 

Η ζωγραφιά είναι απ’ το pinterest

Χριστουγεννιάζει

 

Ο καιρός χριστουγεννιάζει,
πέφτει στόλισμα το χιόνι.
Πράσινο άρωμα του ελάτου,
πόλεις και χωριά κυκλώνει.

Κι ο καιρός χριστουγεννιάζει.
Κάθε τόσο μια καμπάνα
δίνει μήνυμα στον κόσμο:
Σπήλαιο, γιος, αστέρι, μάνα.

Κι ο καιρός χριστουγεννιάζει.
Κάποιο φέρνει ουράνιο χέρι
την αγάπη-αρνί κοντά μας,
την ειρήνη-περιστέρι.

Φως και κρύσταλλα κι αχτίδες,
κι όλη η πλάση τρεμουλιάζει.
Χιόνι φτερουγούν οι αγγέλοι,
κι όσο πάει, χριστουγεννιάζει.

 

Πηγή: Αγαπημένες χριστουγεννιάτικες ιστορίες,

Εκδόσεις Μίνωας, μετάφραση: Αναστασία Σακελλαρίου.

 

Καλοκαίρι

 

Ήλθες, ήλθες, καλοκαίρι,

κι ο Θεός πολλά

με το άγιο του το χέρι

σκόρπισε καλά.

 

Στις μυρτιές κρυμμέν’ αηδόνια

ψάλλουν λιγυρά,

και πετούν τα χελιδόνια

μ’ ελαφρά πτερά.

 

Tα μελίσσια με φροντίδες

δω κι εκεί πετούν

και με χάρη οι χρυσαλλίδες

τ’ άνθη χαιρετούν.

 

Eις τους κάμπους πρασινίζουν

χόρτα δροσερά,

εις τους λόφους ψιθυρίζουν

τα γοργά νερά.

 

Eύμορφ’ άνθη στους αέρες

χύνουν μυρωδιά

κι ανθοδέσμες στις μητέρες

φέρουν τα παιδιά.

 

Γεώργιος Βιζυηνός

 

Ο Κύριος Κανείς

 

Ποιος να ’ν’ αυτός ο «Κύριος Κανείς»;

Χτες, σαν καθίσαμε να πιούμε τσάι,

μπράμ, να σου τον, ένα φλιτζάνι σπάει

και βρέχει το φουστάνι της Φανής,

ο σκανταλιάρης «Κύριος Κανείς».

 

Κι ύστερα τσίμπησε την άσπρη γάτα,

έσπασε και δυο τρία καλά πιάτα,

εζούληξε του Γιάγκου το καπέλο,

και ξέσκισε της Έλλης μας το βέλο,

και μούγκριζε φρικτά σαν Ερινύς,

ο πεισματάρης «Κύριος Κανείς».

 

Έχει, θαρρώ, κακήν ανατροφή,

γιατί έβαλε μες στον καφέ μου αλάτι,

και μου έμπηξε καρφίτσες στο κρεβάτι,

και στο σκαμνί του μπέμπη ένα καρφί,

κι ύστερα τον ρωτούσε «Πού πονείς;»

ο κατεργάρης «Κύριος Κανείς».

 

Ποιος να ’ναι; Μπα! κανείς μας δεν τον ξέρει,

κανείς μας δεν τον είδε πουθενά…

Μ’ αυτός τα παιχνιδάκια μας χαλνά,

κι έσπασε και της πλύσης το πανέρι.

Δεν είναι, φαίνεται, καθόλου ευγενής

αυτός ο μάγκας «Κύριος Κανείς».

 

Δεν τον γνωρίζουμε! Ορκιζόμαστε.

Μα η μητερούλα μας χαμογελά

και λέγει πως τον ξέρουμε καλά

και πως δεν πρέπει να κρυβόμαστε

και ψέματα να λέμε στους γονείς,

γιατ’ είμαστε όλοι εμείς ο «Κύριος Κανείς».

 

Νικόλαος Ποριώτης

 (ζωγραφιά απ’ το διαδίκτυο)

Η ασπροντυμένη

 

Γενάρης∙ όλα παγωμένα

και χωρίς λαλιά,

κι όμως μιλά με τ’ άνθη της

η μυγδαλιά∙

 

και μοιάζει ολόφωτη

λευκή ελπίδα,

που αντιστέκεται

στην καταιγίδα…

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΕΑΣ

Απλές φωνές, εκδόσεις Πατάκη.