Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα e-book. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα e-book. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016

Γραννέτα, η πρωταγωνίστρια μαριονέτα



Στον κόσμο των μαριονετών, στη μαγική Κουκλοθεατρούπολη, που βρίσκεται στο μεγάλο πλανήτη των Παραμυθιών, απέναντι από τον Ήλιο που του αρέσουν τα βατόμουρα και πλάι στο Φεγγάρι που μόλις ξυπνήσει πίνει ένα ζεστό τσάι με γεύση φράουλα, ζει η Γραννέτα, η μαριονέτα.

Πρωταγωνίστρια στο μεγαλύτερο θέατρο της πόλης, ταλαντούχα όσο καμία άλλη, πάντα καλοντυμένη, καλοχτενισμένη και ποτέ δίχως μακιγιάζ, δεν προλαβαίνει να υπογράφει αυτόγραφα.

Μ΄ ένα τεράστιο χαμόγελο φωτογραφίζεται με το πλήθος των θαυμαστών της.

Είναι πανέμορφη και τόσο χαρισματική αυτή η μαριονέτα!

Ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες. Λάμπει. Και η ίδια γνωρίζει ότι είναι με διαφορά η καλύτερη.



Η Γραννέτα, η πρωταγωνίστρια μαριονέτα, λατρεύει τα ψώνια. Η μεγαλύτερη ευχαρίστησή της είναι να μεταμφιέζεται (μην την αναγνωρίσουν και εκεί οι θαυμαστές της! ) και να βγαίνει στα μαγαζιά. Θα μου πείτε τώρα πού βρίσκει χρόνο, ενώ είναι τόσο πολυάσχολη. Aν είναι για να προμηθευτεί κοκαλάκια και κορδέλες, καπέλα, γάντια και κασκόλ, μπουφάν, γούνες και εσάρπες, τσάντες και τσαντάκια, ζώνες, γόβες, μπότες, παντοφλάκια, μπλούζες, μπλουζίτσες, φορέματα, φούστες και παντελόνια, σκιές ματιών, ρουζ και κραγιόν αρώματα και μπιχλιμπίδια, κι ό,τι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους, μια χαρά τα καταφέρνει με τον χρόνο!

Στην Γραννέτα μας όμως αρέσει πολύ και το φαγητό.

Αλλά αυτό θα είναι το μυστικό μας! Σσσσσς...



Όταν η αυλαία στο θέατρο πέφτει, η Γραννέτα κοιτάζει από το παράθυρο τις υπόλοιπες μαριονέτες να φεύγουν πολύ νωρίτερα από εκείνη, αμέσως μετά τη λήξη της παράστασης, παρέες-παρέες, γελαστές, χαρούμενες. Λίγοι είναι οι θεατές που τις πλησιάζουν, αφού όλοι αναζητούν την Γραννέτα. Ο πρώτος θαυμαστής που την ανακαλύπτει είναι ένας νεαρός με το όνομα «Κόκκινο Τριαντάφυλλο». Ταξίδεψε από τη μακρινή Λουλουδούπολη μόνο και μόνο για κείνη. Η είσοδός του στο καμαρίνι της διακόπτει απότομα τις σκέψεις της. Φοράει το καλό της χαμόγελο, υπογράφει ένα αυτόγραφο και φωτογραφίζεται μαζί του. Ακολουθούν πολλοί ακόμα θαυμαστές, από κάθε γωνιά του Πλανήτη των Παραμυθιών. Τόσο μεγάλη είναι η φήμη της!Ως τις πρώτες πρωινές ώρες τους δέχεται όλους. Όταν φεύγει και ο τελευταίος, μένει μόνη σ’ ένα τεράστιο άδειο θέατρο...


Τότε φέρνει και πάλι στο μυαλό της τα γελαστά πρόσωπα των συμπρωταγωνιστών. Γιατί άραγε δεν τη φωνάζουν ποτέ στην παρέα τους; «Όχι δα!», σκέφτεται. «Μια πρωταγωνίστρια σαν και μένα να κάνει παρέα μαζί τους! Τέτοια ατάλαντα, κακόκουστα πλάσματα, που βιάζονται μετά την παράσταση να ξεβαφτούν, να χαλάσουν τα φτιαγμένα τους μαλλιά, να φορέσουν τις ξεχειλωμένες τους φόρμες και τα παλιά τους αθλητικά παπούτσια! Ω Θεέ μου!...»

Ξέχασα να σας πω: ο εφιάλτης της Γραννέτας είναι τα αθλητικά παπούτσια!

Τα μισεί όσο τίποτα στον μαριονετόκοσμό της!

Αν τύχει και πάτε ποτέ στην Κουκλοθεατρούπολη να την δείτε να το θυμάστε:

ΠΟΤΕ δεν πλησιάζουμε την Γραννέτα, την πρωταγωνίστρια μαριονέτα, αν φοράμε αθλητικά παπούτσια!

ΓΙΩΤΑ ΚΟΤΣΑΥΤΗ, Γραννέτα, η πρωταγωνίστρια μαριονέτα, εκδόσεις τοβιβλίο, εικονογράφηση: Στέλλα Βαρνά.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:


Περίληψη

Η Γραννέτα, μία μαριονέτα, που πρωταγωνιστεί στα θέατρα της μαγικής Κουκλοθεατρούπολης, έχει αποκτήσει τεράστια φήμη, χάρη στο ταλέντο και την ομορφιά της. Όμως, πίσω από τα φώτα, η πραγματικότητα διαφέρει: δεν έχει ούτε έναν φίλο, κανέναν που να τη νοιάζεται αληθινά. Γι’ αυτό στρέφεται στο φαγητό και τα ψώνια.

Τα παραπανίσια της κιλά, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια -ο χειρότερός της εφιάλτης- και ένα ατύχημα θα την οδηγήσουν στο νοσοκομείο. Εκεί, σε έναν θάλαμο γεμάτο παπούτσια, θα παραδεχτεί για πρώτη φορά τη μοναξιά της…

Τι ρόλο θα παίξουν ένα φουξ ψαλίδι και ένα κουτάκι με χρυσόσκονη;

Τι θα συμβεί στην παράσταση της χρονιάς και θα αλλάξει τη ζωή, όχι μόνο της Γραννέτας, αλλά και πολλών ακόμη μαριονετών;

Πού βρίσκεται το Βασίλειο των Τρύπιων Παπουτσιών και γιατί οι κάτοικοί του είναι πάντα χαρούμενοι;

Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους, με πολλαπλά μηνύματα, αφιερωμένο στην εποχή μας που οφείλει επειγόντως να αναδιοργανωθεί…

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα λιοντάρι με πυρετό μαθαίνει να μην είναι κακό!



Μικρό και
νεραϊδοφερμένο,
παραμύθι αγαπημένο,
θα γυρίσει, θα γυρίσει,
μία πόρτα θα χτυπήσει.
Ίσως να ‘ναι η δική μας!

Σε μια καταπράσινη, εύφορη κοιλάδα, ζούσε κάποτε ένα τρομερό και
φοβερό λιοντάρι. Τίποτα δε φαινόταν να διαταράσσει την κυριαρχία του,
μέχρι εκείνη τη μικρή στιγμή στον χρόνο όπου ένα περιπλανώμενο κουνούπι,
μετέφερε το συναχάκι του. Ήταν η πρώτη φόρα που ο αγέρωχος βασιλιάς
εξαγριώθηκε. Τα ζώα ποτέ δεν τον είχαν δει τόσο θυμωμένο.
Πανικόβλητα κρύφτηκαν όπως-όπως στις φωλιές τους, ώστε ν’ αποφύγουν τα
ξεσπάσματα του θυμού του. Κουράστηκε να αγνοούν τις προσταγές του.
Έτσι, όσο είχε ακόμα δυνάμεις, εκτός εαυτού, πήρε τον δρόμο για το ιατρείο
των ζώων.


«Θέλω ένα φάρμακο ισχυρό,
δεν τον μπορώ τον πυρετό»
φωνάζει, ουρλιάζει, βράζει,
όλη τη γη τραντάζει.

Ο γιατρουδάκος ο φτωχός,
ένας μικρούλης αστακός,
από τον φόβο τον πολύ,
του δίνει λάθος συνταγή!

Κι αντί να πέσει ο πυρετός,
όλο και πιο πολύ φουντώνει,
κι όλη τη ζούγκλα
αναστατώνει.

«Σας θέλει ευθύς ο βασιλιάς!»
βρυχάται το λιοντάρι,
χωρίς πολύ καμάρι.

Όμως κανείς τους δε σαλεύει.
Η ζέβρα κάνει πως βελάζει.
Ο ελέφαντας ότι χορεύει.
Κι ο πίθηκος αναστενάζει.

Ο τίγρης δήθεν μαγειρεύει.
Η καμηλοπάρδαλη τον συμβουλεύει.
Το φίδι οργανώνει συναυλία.
Και τα εξωτικά πουλιά λένε
πως κάνουν απεργία!


 Μέσα στην αναταραχή, όλοι έδειχναν να νοιάζονται αποκλειστικά και μόνο
για τον εαυτό τους. Υπήρξε όμως και μία φωνή διαφορετική από τις άλλες. Το
καφετί σκαθάρι, στεναχωρημένο με το πάθημα του λιονταριού, έμοιαζε να
είναι το μοναδικό πλάσμα που ένιωθε συμπάθεια για το κατάκοπο ζώο.
Μάταια όμως. Δεν μπορούσε να πλησιάσει, να το ανακουφίσει με κάποιον
τρόπο. Η ζέστη που έβγαζε το σώμα του θα το έκαιγε. Αποφάσισε τότε,
χοροπηδώντας από φύλλο σε φύλλο, από κλαδί σε κλαδί, από δροσοσταλίδα
σε δροσοσταλίδα, να εντοπίσει τον γιατρό. Δυστυχώς, η προσπάθειά του δεν
είχε αποτέλεσμα, καθώς είχε αναχωρήσει για την Αγγλία, για να παντρευτεί
την αγαπημένη του αστακογιατρίνα!


Την ίδια ώρα ο βασιλιάς
φάρμακα μονοκοπανιάς,
πίνει και ξεροκαταπίνει,
μα ο πυρετός δεν τον αφήνει.

Οι διαταγές του δεν μετράνε.
Τα ζώα δεν τον αγαπάνε.
Ούτε καν τον φοβούνται πια,
αφού είναι άρρωστος βαριά…

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
 
ΓΙΩΤΑ ΚΟΤΣΑΥΤΗ, Ένα λιοντάρι με πυρετό μαθαίνει να μην είναι κακό, εκδόσεις Σαΐτα, εικονογράφηση: Έφη Σωτηρίου.



Περίληψη

Τι γίνεται όταν ένα μικροσκοπικό περιπλανώμενο κουνούπι μεταφέρει το συνάχι του στον –μέχρι εκείνη τη στιγμή- ακλόνητο βασιλιά των ζώων; Ένας απλός πυρετός θα οδηγήσει το αγέρωχο λιοντάρι σε μία από τις βασικές αρχές της ζωής: η αγάπη και ο σεβασμός είναι αδύνατο να συνυπάρξουν με το φόβο…

Με οδηγίες για 6+1 παραμυθοπαίχνιδα (βασισμένα στη Γραμματική της Φαντασίας του Τζάνι Ροντάρι)

Το συγκεκριμένο βιβλίο πετάει ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τον Δεκέμβριο του 2013.

Κατεβάστέ το, ξεφυλλίστέ το, ακούστέ το εδώ: